Massimo Ceccherini (Massimo Ceccherini)

Jako syn malarza, zdawał się być przeznaczony do zawodu ojca, jednak bardzo pociągał go świat show-biznesu: zadebiutował w telewizji, biorąc udział w programie „La corrida” prowadzonym przez Corrado, a przez lata rozwijał karierę kabareciarza u boku przyjaciela, Alessandro Paciego. W szczególności zaczął być znany szerokiej publiczności dzięki programowi kabaretowemu „Aria fresca” w stacji Videomusic (później TMC2), prowadzonemu przez młodego Carlo Contiego. W międzyczasie otrzymał pierwszą rolę filmową w produkcji „Benvenuti in casa Gori” w reżyserii Alessandro Benvenuti, z którym w następnym roku nakręcił również film „Zitti e mosca”. W 1994 roku, u boku Paolo Villaggio, zagrał w filmie „Cari fottutissimi amici” w reżyserii Mario Monicelliego. Powszechna sława przyszła jednak dzięki współpracy z przyjacielem, Leonardo Pieraccioni – wystąpił we wszystkich jego filmach z wyjątkiem „Il pesce innamorato”, „Il paradiso all'improvviso” oraz „Finalmente la felicità” (w dwóch ostatnich pojawił się jednak w krótkich epizodach). Jest reżyserem i scenarzystą trzech filmów: „Faccia di Picasso”, „Lucignolo” oraz „La mia vita a stelle e strisce”, w których jest również głównym bohaterem. Czwarty film, „La brutta copia”, nakręcony i ukończony w 2002 roku, utknął w martwym punkcie z powodu trudnej sytuacji finansowej jego producenta, Vittorio Cecchi Gori, i został wydany dopiero 11 lat później na kanale Sky Cinema Comedy platformy satelitarnej Sky Italia. W 1998 roku zaprezentował własną, osobistą interpretację baśni o Pinokio w spektaklu „Fermi tutti questo è uno spettacolo, Pinocchio” wraz z Alessandro Pacim i Carlo Monnim. W 2001 roku współprowadził Festiwal w Sanremo wraz z Raffaellą Carrà, Enrico Papi i Megan Gale, a w 2005 roku, przez jeden odcinek, prowadził program „Striscia la Notizia” razem z Pieraccioni. W 2006 roku wziął udział jako uczestnik w czwartej edycji reality show „L'isola dei famosi – Honduras”. Podczas odcinka z 18 października, zdenerwowany faktem, że uczestnik Raffaello Balzo jadł ze względu na słabość fizyczną, wypowiedział na żywo bluźnierstwo, za co został wykluczony z programu, mimo że nie był w tym momencie pokazywany w kadrze. W latach 2006/2007 powrócił do kariery teatralnej, biorąc udział w różnych spektaklach, w tym w traszei „Quei bravi racazzi” z Alessandro Pacim. W 2008 roku wystąpił w filmie „Un'estate al mare” Carlo Vanziny. W 2009 roku ponownie wystawił „Pinokia” z Alessandro Pacim i Carlo Monnim.