Max Wagner (Max Wagner) - , Kierownictwo artystyczne znany z pracy przy tego typu projektach: «East of Eden» (1955), «Na wschód od Edenu» (1955), «To Kill a Mockingbird» (1962), «Zabić Drozda» (1962), «The Grapes of Wrath» (1940),
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Max Wagner (28 listopada 1901 – 16 listopada 1975) był urodzonym w Meksyku amerykańskim aktorem filmowym, który specjalizował się w rolach drugoplanowych, takich jak rzezimieszki, gangsterzy, marynarze, pomocnicy, ochroniarze, taksówkarze i tragarze. W swojej karierze wystąpił w ponad 400 filmach, w większości bez wpisu w napisach końcowych. Felietoniści gazet z zauważeniem podkreślali jego awans z roli „Gangstera nr 4”, który nie miał kwestii i nie nosił broni, do roli „Gangstera nr 2”, który posiadał zarówno kwestie, jak i pistolet.
Wagner był jednym z pięciorga dzieci (wszyscy byli chłopcami) Williama Wallace'a Wagnera, konduktora kolejowego, oraz Edith Wagner, pisarki dostarczającej depesze dla „Christian Science Monitor” podczas rewolucji meksykańskiej. Gdy miał 10 lat, jego ojciec został zabity przez rebeliantów, po czym rodzina przeprowadziła się do Salinas w Kalifornii, gdzie poznał Johna Steinbecka, który został jego przyjacielem na całe życie. Steinbeck wzorował postać chłopca w swojej powieści „Czerwony kucyk” właśnie na Wagnerze.
Występując pod pseudonimem „Max Baron”, Wagner grał w wielu hiszpańskojęzycznych wersjach anglojęzycznych filmów, które studia produkowały rutynowo w początkach ery kina dźwiękowego. Służył również jako korepetytor języka hiszpańskiego dla innych aktorów i pojawił się w wielu filmach z serii „Mexican Spitfire” z Lupe Vélez w roli głównej, gdzie nadzorował również improwizacje Vélez w języku hiszpańskim pod kątem wulgaryzmów.
Inne serie, w których wystąpił Wagner, to filmy o Charlie Chanie oraz seriale z Tomem Mixem, a także inne produkcje Mascot Pictures Corporation. W latach 40. Wagner należał do nieoficjalnej „stałej obsady” aktorów charakterystycznych Prestona Sturgesa, występując w sześciu filmach napisanych i wyreżyserowanych przez Sturgesa, począwszy od „Opowieści z Palm Beach”.
W 1940 roku, podczas kręcenia filmu „Szalony doktor”, Wagnerowi przypisano przejechanie 50 000 mil jako ekranowy taksówkarz na terenie studiów filmowych w Hollywood. Od czasu występu w roli taksówkarza w filmie „Charlie Chan w Szanghaju” (1935), producenci często obsadzali go w rolach dowcipnych taksówkarzy lub pomocników gangsterów. „Obsadzono mnie w roli taksówkarza około pięciu lat temu” – powiedział Wagner reporterowi. „I tak zostałem zaszufladkowany”.
W 1952 roku Wagner zaczął pojawiać się w telewizji, w odcinkach takich seriali jak „Cisco Kid”, „Zane Grey Theater” i „Perry Mason”, grając w zasadzie te same rodzaje ról, co w filmach.
Był stałym członkiem obsady westernowego serialu telewizyjnego „Gunsmoke”, w którym wystąpił blisko 80 razy między 1959 a 1973 rokiem. Pojawił się również w wielu odcinkach seriali „The Rifleman”, „Bonanza”, „Cimarron Strip”, „The Wild Wild West” i „Maverick”, w tym w roli gościnnej w odcinku „Blood Brother” serialu „The Rifleman” z 1959 roku. Grał także w oryginalnych seriach „Star Trek” oraz „Strefa zmierzchu”. Między 1952 a 1974 rokiem wystąpił w ponad 200 odcinkach telewizyjnych.
Do znaczących ról filmowych Wagnera należą: rola drugoplanowa w kultowym klasyku science fiction „Najeźdźcy z Marsa” (1953), rola gangstera w segmencie „film w filmie” w produkcji „Bullets or Ballots” (1936) oraz rola pracownika farmy byków w komedii Laurel i Hardy „Toreadorzy” (1945).
Pod koniec kariery wystąpił w filmach „ Zabij To Kill a Mockingbird” (1962) oraz „Człowiek, który zastrzelił Liberty Valance” (1962). Okazyjnie komponował również muzykę, jak choćby meksykańską balladę ludową „Pedro, Rudarte y Simon” w westernie „The Last Trail” (1933).
Wagner zmarł na zawał serca w Hollywood w 1975 roku.