(Axelle Red)

(Axelle Red) - znana z pracy przy takich projektach: «Pour toi Céline: La soirée évènement» (2024), «Pour toi Céline: La soirée évènement» (2024), «La bande son des années 90» (2024), «La bande son des années 90» (2024),

Fabienne Demal (ur. 15 lutego 1968), znana szerzej pod pseudonimem artystycznym Axelle Red, jest belgijską piosenkarką i autorką tekstów. Wydała 12 albumów, w tym „Sans plus attendre”, „À Tâtons”, „Toujours Moi” oraz „Jardin Secret”. Największą sławę przyniósł jej singiel z 1993 roku „Sensualité”, który stał się hitem we Francji w 1994 roku.

Axelle Red urodziła się jako Fabienne Demal 15 lutego 1968 roku w Hasselt we Flandrii (Belgia). Jest córką Rolanda Demala, prawnika z Hasselt i radnego z ramienia liberałów i demokratów flandryjskich (VLD) w radzie miasta. Mieszkała w Paryżu, a obecnie mieszka w wiosce pod Brukselą. W 1983 roku, mając 14 lat, Fabienne Demal nagrała swój pierwszy singiel „Little Girls”, występując pod pseudonimem Fabby. W 1986 roku wybrała nazwę artystyczną Axelle Red. Jej pseudonim nie był jedynie nawiązaniem do koloru włosów, lecz także ukłonem w stronę jej charakteru – „ognistego” i „walecznego”.

W 1993 roku Axelle Red ukończyła studia prawnicze na Wolnym Uniwersytecie w Brukseli (VUB).

Mimo flandryjskiego pochodzenia zdecydowała się skupić na karierze w języku francuskim. W 1993 roku ukazał się jej pierwszy album „Sans Plus Attendre”, który przyniósł jej natychmiastowy sukces artystyczny we Francji, Szwajcarii, Kanadzie i Belgii, gdzie sprzedaż przekroczyła 200 000 egzemplarzy.

Axelle Red otrzymała platynową płytę Międzynarodowej Federacji Przemysłu Fonograficznego za sprzedaż ponad miliona egzemplarzy; rok później po raz pierwszy wyprzedała wszystkie bilety na koncert w paryskiej Olimpii.

W 1998 roku wyszła za mąż za Filipa Vanesa (który do dziś pozostaje jej mężem i menedżerem w Music & Roses).

W tym samym roku, podczas ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1998 na Stade de France pod Paryżem, zaśpiewała wraz z Youssou N'Dour oficjalny hymn „La Cour des Grands” przed telewizyjną publicznością liczącą ponad miliard widzów. Będąc w siódmym miesiącu ciąży z córką Janelle, w swoich koncertach poświęconych soulowi i rhythm and bluesowi występowała z takimi idolami jak Wilson Pickett, Sam Moore, Eddie Floyd, Percy Sledge i Ann Peebles. Axelle wsparła wielki koncert charytatywny Amnesty International w Paryżu, choć ze względu na ciążę lekarze odradzali jej osobisty występ. W tym samym roku ukazał się jej hiszpański album „Con Solo Pensarlo”.

W 1999 roku Axelle otrzymała najważniejszą francuską nagrodę muzyczną dla artystki roku – Victoire de la Musique. Wówczas ukazał się również jej trzeci album studyjny „Toujours Moi”, który napisała i wyprodukowała samodzielnie; płyta sprzedała się w nakładzie ponad 800 000 egzemplarzy.

W 2002 roku wydano jej czwarty album studyjny „Face A / Face B”. Tytuł nawiązuje do płyt winylowych z lat sześćdziesiątych, które miały stronę „szybką” (utwory taneczne) i „wolną” (ballady). Płyta była koprodukcją z producentem Al Stone.

W 2003 roku urodziła się jej druga córka, Gloria. Wydano również zestaw CD składający się z trzech płyt z licznymi, wcześniej niepublikowanymi utworami, takimi jak duety z Charlesem Aznavourem, Francisem Cabrelem, Stephanem Eicherem, Sylvie Vartan, Arno i Tomem Barmanem. Jej duet z Renaud „Manhattan-Kaboul” był najczęściej emitowanym utworem we Francji w tamtym roku i sprzedał się w nakładzie ponad 800 000 singli, za co Axelle i Renaud otrzymali nagrodę muzyczną NRJ na targach Midem w Cannes.

W 2004 roku Axelle zadebiutowała aktorsko w filmie Rudolfa Mestdagha „Ellektra”. ...

Źródło: Artykuł „Axelle Red” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Axelle Red)

Cała filmografia (Axelle Red)