(Patrick Topaloff)

(Patrick Topaloff) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Fuhrer Runs Amok» (1974), «Le Führer en folie» (1974), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022), «La TV des 70's : Quand Giscard était président» (2022),

Patrick Topaloff (30 grudnia 1944 – 7 marca 2010) był francuskim komikiem, piosenkarzem i aktorem.

Syn Gruzina i Korsykanki, którą, jak sam twierdził, uczyniło go „delikatnym francusko-rosyjskim deserem”, Topaloff rozpoczął karierę w Europe 1, gdzie jego komiczne wybryki przyciągnęły szeroką publiczność, zwłaszcza dzieci, które zachwycały się jego licznymi śmiesznymi frazesami. Popularny piosenkarz Claude François zachęcił go do spróbowania sił w śpiewaniu, a jego nagranie "Il Vaut Bien Mieux Etre Jeune, Riche et Beau" ("Dużo lepiej być młodym, bogatym i przystojnym") stało się wielkim hitem i pierwszą z kilku złotych płyt.

Pod koniec lat 60. i przez całe lata 70. reżyser i scenarzysta Philippe Clair obsadził Topaloffa w szeregu komedii slapstickowych, podobnych do serii "Carry On" w Wielkiej Brytanii lub filmów tworzonych przez Jerry'ego Lewisa w USA po rozstaniu z Deanem Martinem. Jego ostatnim filmem pełnometrażowym był "Drôles de Zèbres" dla reżysera i scenarzysty Guya Luxa w 1977 roku.

W późniejszych latach problemy w życiu prywatnym Topaloffa przyćmiły jego sukcesy zawodowe. Pogrążony w długach, często pracował bez honorarium, aby uniknąć zajęcia wynagrodzenia. W 1995 roku został skazany na rok więzienia za niezapłacenie alimentów i podatków. Zwolniony warunkowo po czterech miesiącach, rozpoczął nową i udaną karierę sceniczną.

Zmarł w wieku 65 lat na zawał serca. Jego autobiografia "Les Pleurs du Rire" (Łzy Śmiechu) stała się wielkim bestsellerem.

Źródło: Artykuł "Patrick Topaloff" z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Patrick Topaloff)

Cała filmografia (Patrick Topaloff)