(Beverly Tyler)

Ta stosunkowo mało znana, o niewinnej twarzy, aktorka drugoplanowa z lat 40. i 50. po wojnie, urodziła się jako Beverly Jean Saul w skromnych warunkach w Scranton w Pensylwanii, 5 lipca 1927 roku. Jej matka była sekretarką, która zapewniła córce lekcje gry na fortepianie i muzyki. Jej ojciec pracował w firmie produkującej maszyny do pisania. Jako nastolatka Beverly zadebiutowała w radiu. Przeprowadziła się do Hollywood z matką i w wieku 14 lat została zaangażowana przez MGM, gdzie zadebiutowała niewielką rolą w filmie „Najmłodszy Zawód” (1943) pod swoim prawdziwym nazwiskiem. Zanim jeszcze wyschło atrament na kontrakcie, otrzymała bardziej atrakcyjny pseudonim sceniczny „Beverly Tyler”. Jej kariera wykazywała pewną poprawę po występach u boku Toma Drake'a w „Zielonych Latach” (1946) i Petera Lawforda w lekkiej komedii „Mój Brat Rozmawia z Koniami” (1947), ale potem musiała przeczekać okres stagnacji.

Co zaskakujące, poza krótkim występem wokalnym w „Best Foot Forward” (1943), Beverly nigdy nie została promowana w musicalach przez MGM, ani żadne inne studio – chociaż raz przeszła przesłuchanie do roli Kathryn Grayson w „Pocałunku o Północy” (1949) z Mario Lanzą w roli głównej. Pojawiła się jednak w krótkotrwałym musicalu Kurta Weilla „Podpalacz Florencji” na Broadwayu w 1945 roku, a także występowała w musicalu „Panna Wolność” w Los Angeles w 1950 roku. Beverly śpiewała również w telewizji w programach rozrywkowych, takich jak „Cavalcade of Stars” i „Shower of Stars”.

Powróciła przed kamerę po trzyletniej przerwie w 1950 roku u boku Mickeya Rooneya w filmie „Ognista Kula” (1950) oraz w kolejnym filmie o koniach, „Wzgórza Odwagi” (1950). Większość oferowanych jej ról zakładała grę altruistycznej ukochanej w surowym otoczeniu, w westernach takich jak „Bitwa pod Przełęczą Apache” (1952) i „Syn Cimarrona” (1952). Zagrała tylko w garstce filmów w ciągu swojej kariery, która w zasadzie zakończyła się po zrealizowaniu „Wyspy Voodoo” (1957) i „Hongkong Confidential” (1958). Była kompetentną aktorką drugoplanową, ale hollywoodzcy decydenci nie podjęli żadnej próby, aby w pełni wykorzystać jej liczne talenty.

Chociaż spotykała się z takimi gwiazdami jak Tom Drake, Peter Lawford, Audie Murphy, Mickey Rooney i Rory Calhoun, ta urocza ptaszyna nie zdecydowała się na małżeństwo aż do 1962 roku, kiedy to poślubiła scenarzystę i reżysera komedii Jima Jordana Jr. („The Colgate Comedy Hour”), syna słynnej radiowej pary „Fibber McGee & Molly”. Beverly natychmiast wycofała się z show-biznesu, a para doczekała się syna. Jedynym występem, jaki odbyła przez lata, był udział w kilku lokalnych produkcjach teatralnych w Reno w Nevadzie, do którego przeprowadziła się w 1972 roku. Jej mąż później został deweloperem. Beverly zmarła w wieku 78 lat na skutek zatoru płucnego 23 listopada 2005 roku, pozostawiając po sobie syna, Jamesa W. Jordana, oraz trzy pasierbice.