(Leon Wilkeson)

Wilkeson urodził się 2 kwietnia 1952 roku w Newport w stanie Rhode Island, ale wychował się w Jacksonville na Florydzie. Stał się wielkim fanem The Beatles w okresie wchodzenia w wiek nastoletni i zaczął uczyć się grać na gitarze basowej, aby naśladować swojego ulubionego członka „Fab Four”, Paula McCartneya. W wieku 14 lat Wilkeson opuścił szkolny zespół, aby skupić się na nauce gry na basie, a niedługo potem podeszła do niego koleżanka z klasy i przekazała, że jej brat szuka basisty do swojego zespołu. Okazało się, że jej bratem był Ronnie Van Zant, i wkrótce potem Wilkeson dołączył do lokalnej grupy Van Zanta, The Collegiates. Jednak z powodu drastycznego spadku ocen w szkole, Wilkeson musiał opuścić zespół na prośbę rodziców. Niedługo potem trafił do kolejnej lokalnej grupy, King James Version. Zaczął studiować „styl basu prowadzącego” takich uznanych muzyków jak Jack Bruce z Cream, John Paul Jones z Led Zeppelin, Jack Casady z Jefferson Airplane, Phil Lesh z The Grateful Dead oraz Berry Oakley z Allman Brothers. Na początku lat 70. Wilkeson stawał się jednym z najlepszych basistów w Jacksonville. Gdy basista Lynyrd Skynyrd, Larry Junstrom, przeprowadził się do Miami, Wilkeson został sprowadzony na jego miejsce. Był basistą southernrockowej grupy Lynyrd Skynyrd od 1972 roku aż do swojej śmierci w 2001 roku.