(Joy Hodges)

Joy Hodges, z domu Frances Eloise Hodges, była amerykańską piosenkarką i aktorką, która występowała w radiu, filmach, na Broadwayu oraz z big bandami. Wygrana w konkursie teatralnym zaprowadziła Hodges do Chicago, gdzie rozpoczęła się jej ogólnokrajowa kariera. Stamtąd podróżowała po Stanach Zjednoczonych, śpiewając w radiu, klubach nocnych, z orkiestrami i w programach Chautauqua. Występowała w Empire Room i Hotelu Sherman, oba w Chicago. Jedną z jej pierwszych prac było bycie wokalistką prowadzącą w orkiestrze Carol Loftnera. Śpiewała również z Tedem Fio Rito, Benem Bernie, Jimmy Grierem, Ozziem Nelsonem i Abe Lymanem oraz ich orkiestrami, między innymi.

Do broadwayowskich ról Hodges należą: Nellie Bly, The Odds on Mrs. Oakley, Dream with Music i I'd Rather Be Right. W 1972 roku zastąpiła Ruby Keeler w odrodzeniu spektaklu No, No, Nanette na Broadwayu. Być może najbardziej pamiętnym broadwayowskim występem Hodges był śpiew piosenki "Have You Met Miss Jones?" w I'd Rather Be Right. Później powiedziała: "Stałam się sensacją Broadwayu i śpiewałam wtedy najbardziej rozpoznawalną piosenkę w Ameryce – wszyscy uwielbiali Miss Jones."

Jej filmowy debiut miał miejsce w krótkometrażówce A Night at the Biltmore Bowl dla RKO Pictures, a jej pierwszym filmem, po podpisaniu pięcioletniego kontraktu z RKO, był Old Man Rhythm. Realizowała również soundies (krótkie filmy muzyczne) oprócz pełnometrażowych filmów.

W czasie II wojny światowej Hodges śpiewała z Harrym Jamesem i jego orkiestrą, bawiąc personel wojskowy podczas tras USO w Europie.

W starym radiu Hodges była wokalistką w The Joe Penner Show. Zrezygnowała z tego programu, aby zadebiutować na scenie w I'd Rather Be Right. W 1944 roku zastąpiła Arlene Francis jako prowadząca radiową wersję Blind Date, gdy była transmitowana z Detroit. Śpiewała również i była współprowadzącą, wraz z Durwardem Kirbym, w Honeymoon in New York.