(Dorothy Loudon)

(Dorothy Loudon) - znana z pracy przy takich projektach: «Midnight in the Garden of Good and Evil» (1997), «Północ w ogrodzie dobra i zła» (1997),

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Dorothy Loudon (17 września 1925 – 15 listopada 2003) była amerykańską aktorką i piosenkarką. W 1977 roku zdobyła nagrodę Tony dla Najlepszej Aktorki w Musicalu za rolę Panny Hannigan w musicalu „Annie”. Loudon była również nominowana do nagród Tony za występy główne w musicalach „Opadające liście figowe” i „Ballroom”, a także do Złotego Globu za występy w programie „The Garry Moore Show”. Urodziła się w Bostonie w stanie Massachusetts w 1925 roku (później odebrała sobie osiem lat) i wychowała się w Claremont w New Hampshire i Indianapolis w stanie Indiana. Uczęszczała na Uniwersytet Syracuse na stypendium dramatyczne, ale nie ukończyła studiów i przeniosła się do Nowego Jorku, aby studiować w American Academy of Dramatic Arts. Zaczęła śpiewać w nocnych klubach, łącząc piosenki z improwizowanymi komediowymi wstawkami, i wystąpiła w telewizji w programach „The Perry Como Show” i „The Ed Sullivan Show”.

Loudon zadebiutowała na scenie w 1962 roku w „Świecie Julesa Feiffera”, sztuce z muzyką incydentalną Stephena Sondheima, w reżyserii Mike’a Nicholsa. W tym samym roku zadebiutowała na Broadwayu w „Nowhere to Go but Up”, która wystawiana była tylko przez dwa tygodnie, ale przyniosła jej dobre recenzje i nagrodę Theatre World Award. W 1969 roku „Opadające liście figowe” wystawiane były tylko przez cztery spektakle, jednak przyniosły jej nagrodę Drama Desk Award dla Wybitnej Roli i nominację do nagrody Tony dla Najlepszej Aktorki w Musicalu. Loudon została wybrana na następcę Carol Burnett, kiedy Burnett opuściła „The Garry Moore Show” w 1962 roku. Chociaż ta współpraca nie była w pełni udana, doskonałe recenzje, które otrzymała w tym samym roku za swój broadwayowski debiut w „Nowhere to Go but Up”, okazały się prorocze. Co ciekawe, obie role, w których Loudon później tak pomyślnie wystąpiła na broadwayowskiej scenie — Panna Hannigan i Dotty Otley — były wcześniej grane przez Burnett na ekranie. Była również częstym gościem w wielu nowojorskich programach komediowych i rozrywkowych. W 1979 roku Loudon wystąpiła w serialu telewizyjnym „Dorothy”, w którym wcielała się w byłą showgirl, uczącą muzyki i dramatu w żeńskim internacie. Serial przetrwał tylko jeden sezon. Pojawiła się tylko w dwóch filmach, grając agentkę w filmie „Garbo Talks” (1984) i ekscentryczną Southernkę w „Północ w ogrodzie dobra i zła” (1997).

Najważniejsze dzieła (Dorothy Loudon)

Cała filmografia (Dorothy Loudon)