Viesturs Kairišs (Viesturs Kairišs)

Viestur Kairish (ur. 30 stycznia 1971 r.) jest łotewskim reżyserem filmowym, operowym i teatralnym, którego twórczość była doceniana na festiwalach w całej Europie. Kształcił się na reżysera teatru i filmu w Łotewskiej Akademii Kultury, którą ukończył w 1997 roku.

Kairish rozpoczął swoją karierę filmową w 1998 roku od filmu dokumentalnego „Pociąg”. Jego pełnometrażowy debiut „Leaving by the Way” (2002) został wyróżniony Narodową Nagrodą Filmową Łotwy dla najlepszego filmu fabularnego, brał udział w konkursie Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Karlowych Warach oraz zdobył nagrodę za najlepszy debiut na festiwalu Raindance w Londynie, a także nagrodę FIPRESCI dla najlepszego filmu bałtyckiego. Następnie wyreżyserował dramat historyczny „Kroniki Melanie” (2015), będący koprodukcją łotewsko-fińską, oraz film „Styczeń” (2022), który zdobył nagrodę Lielais Kristaps dla najlepszego filmu fabularnego. Jego dokument „Pelikan na pustyni” był prezentowany w konkursie festiwalu Visions du Réel w Nyon i otrzymał specjalną nagrodę jury na festiwalu Let's CEE w Wiedniu. Jego najnowszy film „Ulya” (2026) został zaprezentowany w sekcji Un Certain Regard na Festiwalu Filmowym w Cannes.

Równolegle z pracą filmową Kairish zbudował znaczącą karierę jako reżyser operowy. Debiutował w 1999 roku w Operze Narodowej w Rydze inscenizacją „Eugeniusza Onegina” Czajkowskiego, za którą otrzymał Łotewską Wielką Nagrodę Muzyczną dla najlepszej produkcji operowej. Później w tym samym teatrze wystawił trzy ostatnie części cyklu „Pierścień Nibelunga” Wagnera, co pomogło mu rozpocząć międzynarodową karierę operową, prowadząc go do Komische Oper Berlin, Oper Köln oraz Staatstheater Darmstadt. Jego produkcje dzieł Brittena, Webera i Verdiego zyskały uznanie krytyków, w tym „Financial Times”.

Jest również wieloletnim reżyserem w Nowym Teatrze Ryskim, gdzie kilka jego spektakli gościło na najważniejszych europejskich festiwalach, takich jak Wiener Festwochen, Festiwal w Awinionie oraz Bonner Biennale.