Nicholas Woodeson (Nicholas Woodeson)

Nicholas Woodeson (Nicholas Woodeson) - znany z pracy przy tego typu projektach: «The Avengers» (1998), «Rewolwer i Melonik» (1998), «The Man Who Knew Too Little» (1997), «Człowiek, który wiedział za mało» (1997), «Pope Joan» (2009),

Nicholas Woodeson (ur. 30 listopada 1949 r.) jest angielskim aktorem filmowym, telewizyjnym i teatralnym, nominowanym do nagród Drama Desk oraz Olivier.

Woodeson urodził się w Sudanie i w dzieciństwie mieszkał na Bliskim Wschodzie. Występował w szkolnych przedstawieniach w szkole przygotowawczej w Sussex oraz w Marlborough College. Studiował filologię angielską na Uniwersytecie w Sussex, gdzie angażował się w studenckie produkcje teatralne; to właśnie tam poznał Michaela Attenborough, Jima Cartera i Andy'ego de la Toura. W 1970 roku wziął udział w National Student Drama Festival. Po rezygnacji z kariery akademickiej spędził sezon w teatrze repertuarowym Lyceum Theatre w Crewe. Następnie otrzymał stypendium w Royal Academy of Dramatic Art (1972–74).

Jego pierwszym zaangażowaniem po szkole aktorskiej był sezon w Everyman Theatre w Liverpoolu (1974–75), w zespole, w którego skład wchodzili Jonathan Pryce (dyrektor artystyczny), Julie Walters, Pete Postlethwaite i Bill Nighy. Pracował w teatrach regionalnych w Wielkiej Brytanii i USA, a także w londyńskich Hampstead Theatre Club, Young Vic i Almeida Theatre oraz w Manhattan Theatre Club (Off-Broadway). W 1982 roku dołączył do Royal Shakespeare Theatre, z którym współpracował przez siedem lat. Na Broadwayu wystąpił m.in. jako Straker w „Człowieku i nadczłowieku” (1978), w „Piaf” (1981), jako inspektor Goole w „Inspektorze” (1995) oraz jako Burleigh w „Mary Stuart” (2009). W 2011 roku zagrał pana Prince'a w wystawionej w National Theatre wznowionej wersji sztuki Odetsa „Rakieta na Księżyc”. W West Endzie pojawił się w spektaklach „Funny Peculiar” (1976), „Good” (1982) (również na Broadwayu), jako inspektor Goole w „Inspektorze” (2009), jako Bonesy w „Jumpers” (2003) (również na Broadwayu), jako Mussabini w „Rydwanach ognia” (2012) oraz jako Harold Wilson w „The Audience” (2015). Wystąpił w dwóch produkcjach „Imprezy urodzinowej” Pintera – jako McCann w National Theatre w 1994 roku i jako Goldberg w jubileuszowej 50-leciu produkcji w Lyric Hammersmith w 2008 roku, a także w dwóch produkcjach „Powrotu” Pintera – jako Lenny w wznowieniu w West Endzie z okazji 25-lecia w 1991 roku i jako Max w RSC w 2011 roku.

W 2017 roku, po śmierci Tima Pigott-Smitha, przejął rolę Willy'ego Lomana w objazdowym spektaklu „Śmierć komiwojażera” teatru Royal & Derngate, za co został nominowany do UK Theatre Award w kategorii Najlepszy Aktor w roli głównej.

Pierwszą rolą filmową Woodesona był występ w „Bramach raju” z 1980 roku. Przez przypadek spędził on na planie w Montanie więcej czasu niż jakikolwiek inny aktor w tym filmie. Wystąpił również m.in. w filmach „Dom rosyjski” (1990), „Pelikańskie akta” (1993), „Shooting Fish” (1997), „Człowiek, który wiedział za mało” (1997), „Titanic Town” (1998), „Avengers” (1998), „Mad Cows” (1999), „Topsy-Turvy” (1999), „Dreaming of Joseph Lees” (1999), „Amazing Grace” (2006), „Hannah Arendt” (2012), „Skyfall” (2012) z Jamesem Bondem, „Mr. Turner” (2014), „Duńska dziewczyna” (2015), „Race” (2016), „Disobedience” (2017), „Śmierć Stalina” (2017) oraz „The Hustle” (2019).

Najważniejsze dzieła Nicholas Woodeson (Nicholas Woodeson)

Cała filmografia Nicholas Woodeson (Nicholas Woodeson)