Daniel Day-Lewis (Daniel Day-Lewis)

Daniel Day-Lewis (ur. 29 kwietnia 1957) to emerytowany aktor posiadający obywatelstwo brytyjskie i irlandzkie. Często opisywany jako jeden z najwybitniejszych aktorów w historii kina, w trakcie swojej kariery trwającej ponad cztery dekady otrzymał liczne wyróżnienia, w tym trzy Oscary, cztery nagrody BAFTA, trzy nagrody Screen Actors Guild oraz dwie Złote Globy.

Aktor odnosił sukcesy na scenie National Youth Theatre, zanim dostał się do Bristol Old Vic Theatre School, w której uczył się przez trzy lata. Mimo tradycyjnego wykształcenia w Bristol Old Vic, jest uznawany za aktora metodycznego, znanego z ogromnego oddania i wnikliwego studiowania swoich ról. Chroniąc życie prywatne, rzadko udziela wywiadów i bardzo rzadko pojawia się publicznie.

Przez większość początku lat 80. Day-Lewis balansował między teatrem a filmem; dołączył do Royal Shakespeare Company, gdzie grał Romea Montague w „Romeo i Julii” oraz Flute w „Śnie nocy letniej”. W 1989 roku, grając rolę tytułową w „Hamlecie” w National Theatre w Londynie, opuścił scenę w połowie spektaklu po załamaniu nerwowym podczas sceny, w której przed nim pojawia się duch ojca Hamleta – był to jego ostatni występ teatralny. Po drugoplanowych rolach filmowych w „Gandhim” (1982) i „Buntowniku” (1984), zyskał uznanie dzięki przełomowym kreacjom w filmach „Moja piękna pralnia” (1985), „Pokój z widokiem” (1985) oraz „Nieznośna lekkość bytu” (1988).

Otrzymał Oscary za role w filmach „Moja lewa stopa” (1989), „There Will Be Blood” (2007) oraz „Lincoln” (2012). Jego pozostałe nominowane do Oscara role to kreacje w „W imię ojca” (1993), „Gangs of New York” (2002) oraz „Phantom Thread” (2017). Do innych znaczących filmów należą „Ostatni z Mohikan” (1992), „Wiek niewinności” (1993), „Czarownice z Salem” (1996) i „Bokser” (1997). W latach 1997–2000 wycofał się z aktorstwa, podejmując nowy zawód ucznia szewca we Włoszech. Choć powrócił do gry aktorskiej, w 2017 roku ponownie ogłosił przejście na emeryturę.