(Karen Homayounfar)

Karen Homayounfar (کارن همایونفر‎) (ur. 1969 w Teheranie) jest irańskim kompozytorem. Karan zaczął uczyć się gry na pianinie oraz teorii muzyki w rodzinie Behboud w wieku siedmiu lat. Po ukończeniu szkoły średniej kontynuował edukację muzyczną w Anglii, a następnie udał się do Turcji. Studiował w szkole muzycznej Bilkent w Anglii, a później wstąpił do Państwowego Konserwatorium Hacettepe w Ankarze. W tym czasie uczył się prywatnie u słynnych mistrzów tureckiej muzyki klasycznej, w tym u Hikmeta Şimşeka, zgłębiając tajniki instrumentu Arghul, zasady harmonii oraz formy muzycznej, a także kontynuując grę na pianinie. Od 1374 roku (według kalendarza perskiego) Homayounfar zajmuje się komponowaniem muzyki do filmów. Stworzył ścieżki dźwiękowe do ponad siedemdziesięciu filmów i seriali telewizyjnych. W latach 1386 i 1387 otrzymał nagrody na festiwalach filmowych za filmy „Zhanyg·hl” (Jamil Rostami) oraz „Znajome terytoria”, a w 1387 roku zdobył nagrodę za najlepszą oryginalną ścieżkę dźwiękową do filmu „Miejsce urodzenia” (Abolhassan Davoodi). W 1389 roku otrzymał Kryształowego Simorgha za najlepszą muzykę do filmu „Zbrodnia” (M. Hermetic) na Festiwalu Filmowym.

W 1390 roku ukazał się album pt. „W końcu”, będący zbiorem jego utworów do filmów „Zbrodnia”, „Znajome terytoria”, „Miejsce urodzenia”, „Ostatni gwizdek”, „Opowieść o wróżkach” oraz „Jedno z nas dwóch”. W 1392 roku, nakładem Instytutu Ava Sun, opublikował album „Przeszłość, teraźniejszość ciągła”, zawierający ścieżki dźwiękowe z serialu „Zielona podróż”, filmu „Zielony pierścień”, „Król”, „Akwarium”, „Śnieg na sosnach” oraz „Drewniany most”. Z Instytutu Sound Barbad wyszły natomiast albumy „Zatarte wspomnienia” (stworzony we współpracy z Rezą Yazdanim) oraz „Kocham cię” (w czterech częściach), zawierający słowa i poezję Ahmada Rezy Ahmadi.