(Ivan Krajíček)

(Ivan Krajíček) - Reżyser znany z pracy przy tego typu projektach: «Mišo» (1979), «Mišo» (1979), «Polepetko» (1986), «Polepetko» (1986),

Ivan Krajíček (* 24 maja 1940, Žilina – † 5 czerwca 1997, Bratysława) był słowackim aktorem, piosenkarzem, komikiem, reżyserem, konferansjerem i artystą estradowym.

W wieku pięciu lat zaczął grać na skrzypcach. Oddawał się również różnym dyscyplinom sportowym, takim jak rzut dyskiem, kolarstwo, hokej i inne. W latach 1957-1961 ukończył Akademię Sztuk Scenicznych w Bratysławie. W 1964 roku rozpoczął występy w zespole dramatycznym Nowej Sceny. Pracował tam do 1975 roku, a następnie przeniósł się do zespołu operetkowego, gdzie został solistą.

Jako wszechstronny artysta poświęcił się aktorstwu, śpiewowi, prowadzeniu imprez, kabaretowi, a także pracował jako reżyser teatralny i telewizyjny.

Podczas służby wojskowej przygotowywał program rozrywkowy, do którego potrzebował scenariusza. Dołączył do Olda Hlaváčka, który w tym czasie odbywał służbę wojskową w Mikulovie, i napisał dla niego scenariusz. Współpraca przerodziła się w duet teatralno-kabaretowy – Krajíček – Hlaváček, wymyślony przez Ivana Krajíčeka. Później komediowy duet wystąpił w kabaretach, radiu i telewizji. Ich najbardziej znanym programem był Zajazd pod Kasztanem, gdzie stworzyli dwie postaci gospodarzy. W 1964 roku dołączył do Nowej Sceny [1].

Grób Ivana Krajíčeka na cmentarzu Slávičie údolie

Często występował jako aktor i piosenkarz z Zorą Kolínską, z którą śpiewał kilka duetów. Jako reżyser wyreżyserował wiele dzieł, np. Tululum (komedię muzyczną), Cyrano z przedmieść (musical) i wiele innych. Pracował w dubbingu, w programach dla dzieci, prowadził różne konkursy, imprezy, programy rozrywkowe takie jak. Bratysławska Lira czy Vtipnější wygrywa. Zaczął prowadzić Dyskotekę dla Seniorów i Zaawansowanych, która później zmieniła nazwę na Czy Mogę Poprosić ?.

Na początku lat 90. wymyślił i prowadził udany konkurs piosenki o nazwie Repete. Śpiewał w nim również swoje piosenki (np. Niebezpieczna Panna, Mamo, Podróż do Nieba, Kazaczek, Czarne Oczy, Tulipan, Ostatnia Uczta, Piosenka o Skalnym Kwiatku i inne), ale śpiewał również z innymi piosenkarzami i dodawał do poszczególnych piosenek swoje komiczne scenki. Udany program (np. w pierwszej rundzie do konkursu wpłynęło od widzów 16 000 kartek korespondencyjnych, a na początku 1993 roku do 180 000) prowadził do lutego 1997 roku, po jego śmierci zastąpiła go jako prowadzący Zora Kolínská.

Nagroda za rolę aktorską na festiwalu w Karlowych Warach (Za postać Corneliusa w musicalu Hello Dolly!)

(1970) Nagroda Życia dla czytelników magazynu Life.

Najważniejsze dzieła (Ivan Krajíček)

Cała filmografia (Ivan Krajíček)