(Loleh Bellon)

(Loleh Bellon) - znana z pracy przy takich projektach: «Nevermore, Forever» (1976), «Jamais plus toujours» (1976),

Marie Laure Viole Bellon, znana powszechnie jako Loleh Bellon (1925–1999), była francuską aktorką teatralną i filmową oraz dramaturgiem. W 1949 roku za rolę w sztuce Roberta Desnos „La Place de l'Étoile” otrzymała nagrodę Prix des Jeunes comédiens. Zapamiętano ją przede wszystkim z występów w „Judytcie” Giraudoux oraz „Zwiastowaniu uczynionym Marii” Claudela. Bellon odniosła również sukcesy jako dramaturg, szczególnie dzięki sztukom „Dames du jeudi” (1976), „Une absence” (1988) oraz „La Chambre d'amis” (1995). Za utwór „L'Éloignement” (1987) została uhonorowana nagrodą Molière.

Urodzona 14 maja 1925 roku w Bayonne, Marie Laure Viole Bellon była córką sędziego Jacques'a Bellona i znanej fotografki Denise Simone Hulmann. W 1947 roku poślubiła hiszpańskiego pisarza Jorge Semprúna Maurę (1923–2011), z którym miała syna Jaimego Semprúna (1947–2010), również pisarza. Po rozwodzie w 1960 roku, w 1962 roku wyszła za mąż za poetę Claude'a Roya (1915–1997). Loleh Bellon była młodszą siostrą reżysera filmowego i scenarzysty Yannicka Bellona.

Bellon pobierała lekcje aktorstwa u urodzonej w Rosji aktorki i pedagog teatralnego Tanii Balachovej, aktora i dyrektora teatru Charles'a Dullina oraz aktora Juliena Bertheau. Po swoim debiucie scenicznym w 1945 roku w sztuce J. B. Priestleya „Dangerous Corner”, w 1947 roku wystąpiła w „L'An Mil” Jules'a Romains. W 1949 roku za rolę w „La Place de l'Étoile” otrzymała Prix des Jeunes comédiens.

Karierę filmową rozpoczęła pod koniec lat 40., współpracując z Jean-Louisem Barrault i Jeanem Vilarem. Jej pierwszym dużym sukcesem była rola Marie w filmie „Le Point du jour” (1949) w reżyserii Louisa Daquina. Wystąpiła w dwóch kolejnych filmach Daquina: „The Perfume of the Lady in Black” (1949) oraz „Maître après Dieu” (1950). Dzięki swojej siostrze, Yannick Bellon, w latach 70. zagrała w filmach „Quelque part quelqu’un” (1972) i „Jamais plus toujours” (1976).

Jako dramaturg w 1976 roku została wyróżniona nagrodą Ibsena za sztukę „Les Dames du Jeudi”. Inne sukcesy obejmowały „L'Éloignement” (1987), „Une absence” (1988) oraz „La Chambre d'amis” (1995).

Loleh Bellon zmarła 22 maja 1999 roku w Le Kremlin-Bicêtre na przedmieściach Paryża.

Najważniejsze dzieła (Loleh Bellon)

Cała filmografia (Loleh Bellon)