(Lewis Furey)

Lewis Furey, urodzony jako Lewis Greenblatt (ur. 7 czerwca 1949 r.), jest kanadyjskim kompozytorem, wokalistą, skrzypkiem, pianistą, aktorem i reżyserem.

Urodzony w Montrealu w Quebecu w rodzinie francusko-amerykańskiej, Furey kształcił się jako klasyczny skrzypek, a w wieku 11 lat wystąpił jako solista w cyklu koncertów Matinées pour la jeunesse Orkiestry Symfonicznej w Montrealu. W latach 1961–1965 studiował w Conservatoire de musique du Québec à Montréal, a później w Juilliard School w Nowym Jorku. W 1972 roku zaczął grać i nagrywać własne kompozycje rockowe. W kolejnych latach wydał trzy albumy z muzyką pop: „Lewis Furey” (1975, A & M 4522), „The Humours of Lewis Furey” (1976, A & M 4594) oraz „The Sky is Falling” (1979, Aquarius AQR-521). Cechami charakterystycznymi tych albumów były stylistyka wokalna Fureya przypominająca Lou Reeda, szereg utworów o tematyce homoseksualnej (w szczególności lokalny hit radiowy w Montrealu „Hustler's Tango”) oraz egzotyczne aranżacje z niekonwencjonalnym wykorzystaniem skrzypiec i banjo, a także elementami muzyki klezmerskiej.

W 1975 roku rozpoczął nową działalność jako kompozytor filmowy. Jego pierwsza ścieżka dźwiękowa do filmu „La Tête de Normande St. Onge” (1975) w reżyserii Gilles’a Carle’a zdobyła Canadian Film Award. W 1977 roku pracował przy filmie „L'Ange et la femme” Gilles’a Carle’a wraz ze swoją przyszłą żoną, aktorką i piosenkarką Carole Laure. Projekt ten obejmował więcej niż samą kompozycję; Furey i Laure pojawiają się w filmie w słynnej scenie aktu seksualnego. Furey skomponował również muzykę do filmu „The Rubber Gun” Allana Moyle'a, który mimo prowokacyjnie brzmiącego tytułu opowiadał o rodzinach dotkniętych narkomanią. Pod koniec lat 70. Furey i Laure przygotowali w Paryżu szereg udanych rewii teatralnych. Furey pełnił także rolę producenta, a często również autora tekstów w serii albumów Carole Laure, począwszy od „Alibis” (1979, RCA KKL-1-0290), który w 1979 roku stał się hitem w Quebecu. W 1980 roku Furey napisał muzykę do kolejnego filmu Gilles’a Carle’a, „Fantastica”, w którym Laure wcieliła się w główną rolę Lorci. Furey wystąpił w tym filmie jako aktor i został nominowany do kanadyjskiej nagrody Genie w kategorii „Najlepsza rola męska pierwszoplanowa”.

Furey dalej rozwijał swoją karierę w muzyce filmowej i telewizyjnej, tworząc m.in. do filmu „Maria Chapdelaine” z 1983 roku w reżyserii Gilles’a Carle’a, opartego na klasycznej powieści Louisa Hémona osadzonej w Quebecu. Ścieżka dźwiękowa do tego filmu zdobyła nagrodę Genie. W 1984 roku napisał scenariusz do filmu „Night Magic”, współtworząc go wraz z Leonardem Cohenem.

Mieszkając we Francji od końca lat 70., Furey kontynuuje pracę nad muzyką do filmów i programów telewizyjnych, a także produkuje i pisze utwory do sukcesywnych albumów Laure, takich jak „She Says Move On” (1991) i „Sentiments naturels” (1997). Produkcja teatralna oparta na tym ostatnim była wystawiana w Paryżu przez ponad miesiąc w 1998 roku. ...