(Miskow Makwarth) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Miskow Makwarth, syn kompozytora i dyrygenta Ludwiga Makwartha, kształcił się pod kierunkiem Henrika Malberga i Holgera Gabrielsena. Ukończył szkołę Dansk Skolescene w 1926 roku, a jako aktor zadebiutował w 1925 roku w Teatrze w Aarhus (Aarhus Teater), z którym był związany w sezonach 1926–27 oraz 1927–28. Ukończył również kurs reżyserski, co pozwoliło mu zadebiutować w sztuce Kaja Munka „Tygiel”. Po kilku latach występów na kopenhaskich scenach – w Dagmarteatret, Alléscenen, Det ny Teater oraz podczas tournée, m.in. jako gość w Den Nationale Scene w Bergen – powrócił do Teatru w Aarhus w latach 1938–1944 jako reżyser, prowadząc m.in. spektakle plenerowe w latach 1941–43. Inscenizował również widowiska świąteczne, m.in. w Kalundborg i Viborg. W 1943 roku w Nørrebros Teater przygotował dramatyzację i inscenizację „Małej Syrenki” dla Pingklubben, a w 1944 roku na Alléscenen wystawił biblijne przedstawienie bożonarodzeniowe, w którym sam zagrał Węża i Diabła. W sezonie 1944/45 pełnił tam funkcję dyrektora. W 1959 roku wystąpił w Aveny Teatret jako Izo w „Cioci Mamie”, a w 1960 roku zagrał główną rolę kupca Sorta w „Kozle ofiarnym” na Landsskolescenen. W 1961 roku wystąpił w roli dublera Vanderbilta w „Knickerbocker Holiday” w Folketeatret, gdzie w 1963 roku zagrał Brighellę w „Słudze dwóch panów”. W Den Gamle By w Aarhus wcielił się w postać Jeronimusa w „Abracadabra”, a w 1962 roku podróżował z Dansk Folkescene jako Andreas Blegnæb w „Dwunastej nocy”. W Omegnsteatret w Gladsaxe grał Apolliona w „Romulusie Wielkim” oraz Króla w „Śnie”. Pełnił funkcję kierownika widowisk podczas jubileuszy miejskich, jednak jego kariera aktorska przyniosła mu również wiele wielkich ról na licznych scenach, np. jako Henrik w „Politycznym odlewniku”, Per Degn w „Erasmusie Montanusie”, Fagin w „Oliverze Twiście” oraz Vielgeschrei w „Niecierpliwym”. Miskow Makwarth większość swoich kontraktów realizował w Teatrze w Aarhus, Dagmar Teatret, Det ny Teater oraz w Nationalscenen w Bergen. W ostatnich latach życia grał mniejsze role w lekkim repertuarze kopenhaskich teatrów, m.in. na Amager Scenen.