(Jacques Leduc)

(Jacques Leduc) - Second Unit Director of Photography znany z pracy przy tego typu projektach: «Stardom» (2000), «Anatomia sławy» (2000),

Jacques Leduc (ur. 25 listopada 1941) to kanadyjski reżyser i operator filmowy.

Leduc rozpoczął swoją karierę w 1961 roku jako krytyk filmowy w magazynie Objectif. Rok później, w wieku 21 lat, został zatrudniony jako asystent operatora w NFB. Przez następne kilka lat pracował pod kierownictwem takich twórców jak Denys Arcand, Gilles Carle i Don Owen. W 1965 roku zaczął pracować zarówno jako reżyser, jak i operator; jego pierwszym filmem jako reżyser był krótkometrażowy film dokumentalny zatytułowany „Chantal en vrac”. Leduc kontynuował pracę jako reżyser, tworząc swój pierwszy film pełnometrażowy w 1967 roku, zatytułowany „Nomininque, depuis qu'il existe”, a w 1969 roku swój pierwszy pełnometrażowy film dokumentalny zatytułowany „Cap d'espoir”. Film dokumentalny traktował „o stłumionej przemocy, która istniała [w Quebecu] i monopolu nad wiadomościami sprawowanym przez Power Corp.” i stał się jednym z najbardziej znanych przypadków cenzury w NFB, kiedy został zakazany przez komisarza NFB, Hugo McPhersona.

Leduc kontynuował pracę nad docenionymi przez krytyków filmami przez całe lata 70. i 80., takimi jak „On est loin du soleil” (1970), „Tendresse ordinaire” (1973) i „Trois pommes à côté du sommeil” (1988). W 1990 roku opuścił NFB i został niezależnym filmowcem.[3] W 1992 roku wyreżyserował film „La vie fantôme”; film został nazwany Najlepszym Kanadyjskim Filmem na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Montrealu i otrzymał nominację do nagrody Genie za Najlepszy Scenariusz. Od tego czasu pracuje głównie z innymi reżyserami jako operator, a w 2008 roku został uhonorowany nagrodą Prix Albert-Tessier.

Najważniejsze dzieła (Jacques Leduc)

Cała filmografia (Jacques Leduc)