(Jean Pierre Lefebvre)

(Jean Pierre Lefebvre) - znany z pracy przy tego typu projektach: «At the End of Nothing at All» (2024), «Au boute du rien pantoute» (2024),

Jean Pierre Lefebvre (ur. 17 sierpnia 1941) jest kanadyjskim filmowcem. Jest powszechnie podziwiany jako „ojciec chrzestny niezależnego kina kanadyjskiego”, szczególnie wśród młodych, niezależnych twórców.

Jean Pierre Lefebvre studiował literaturę na Uniwersytecie w Montrealu, a następnie przez dwa lata wykładał w prowadzonym przez jezuitów Loyola College w Montrealu (obecnie część Uniwersytetu Concordia). Karierę pisarską rozpoczął jako krytyk filmowy, najpierw dla „Quartier Latin”, a następnie dla „Séquences” i „Objectif”. Wyreżyserował swój pierwszy film – krótki dramat – a później trzy niezależne pełnometrażowe obrazy. Dołączył do Narodowej Rady Filmowej Kanady (NFB), gdzie stworzył dwa filmy, w tym pełnometrażowy „Moja przyjaciółka Pierrette” (Mon amie Pierrette) z 1968 roku, w którym zagrali Raôul Duguay i Clément Perron (producent). Następnie Lefebvre został poproszony o pokierowanie francuskojęzycznym studiem filmów fabularnych NFB. Zainicjował serię „Premières Oeuvres”, której celem było tworzenie niskobudżetowych krótkich metrów i filmów pełnometrażowych. W ciągu roku w ramach tej inicjatywy powstały cztery pełnometrażowe obrazy i szereg krótkich form, zanim projekt został zamknięty, a Lefebvre odszedł, by wraz z żoną i montażystką, Marguerite Duparc, założyć własną firmę produkcyjną – Cinak. Sam pisze scenariusze i produkuje wszystkie swoje filmy.

Lefebvre był jednym z pierwszych kanadyjskich filmowców, który zdobył międzynarodowe uznanie; jego film „Nie pozwól, by cię to zabiło” (Il ne faut pas mourir pour ça) z 1967 roku był pierwszym kanadyjskim filmem zaproszonym na Festiwal Filmowy w Cannes. Ponownie odniósł sukces w Cannes, otrzymując Międzynarodową Nagrodę Krytyków za film „Dzikie kwiaty” (Les fleurs sauvages) z 1982 roku, a jego obraz „Le jour S...” z 1984 roku został zaprezentowany w sekcji Un Certain Regard. Jego film z 1973 roku „Ostatnie zaręczyny” (Les dernières fiançailles) zdobył w 1974 roku prestiżową nagrodę Prix de l'Organisation catholique internationale du cinéma.

Filmy „Il ne faut pas mourir pour ça” (1967), „Le Vieux pays où Rimbaud est mort” (1977) oraz „Aujourd'hui ou jamais” (1997) tworzą tzw. Trylogię Abela – trzy pełnometrażowe filmy z powracającą postacią Abela Gagné, graną przez Marcela Sabourina.

W 1991 roku został odznaczony Orderem Kanady w stopniu oficera „za innowacyjne i wysokiej jakości filmy fabularne”. W 1995 roku otrzymał Prix Albert-Tessier, a w 2013 roku Lefebvre został laureatem Governor General's Performing Arts Award.

Najważniejsze dzieła (Jean Pierre Lefebvre)

Cała filmografia (Jean Pierre Lefebvre)