(Aleksandr Khanzhonkov)

W 1906 roku otworzył Dom Handlowy A. Chanzonkowa (od 1912 roku – Spółka Akcyjna A. Chanzonkow i Syn), pierwszą rosyjską firmę zajmującą się sprzedażą i wynajmem zagranicznych filmów. Od 1907 roku rozpoczął produkcję filmów fabularnych i kronik. Jeden z założycieli rosyjskiej kinematografii. Współpracował z takimi osobami jak Władysław Starewicz, Eugeniusz Bauer, Piotr Czardynin, Wiera Chołodnaja, Iwan Mozżuchin, Wiera Karalli, Witold Połonski, Iwan Perestiani i inni. W 1920 roku, po nacjonalizacji przedsiębiorstw filmowych, wyemigrował. Mieszkał w Konstantynopolu, Mediolanie, Wenecji i innych europejskich miastach. W 1922 roku został wybrany honorowym przewodniczącym Związku Rosyjskich Działaczy Kina w Niemczech. W 1923 roku, na zaproszenie Rusfilmu, powrócił do ZSRR, gdzie pracował jako konsultant w Goskino oraz kierownik produkcji w „Proletkino”. W 1926 roku został aresztowany wraz z innymi. Mimo to otrzymał możliwość dalszej pracy zawodowej. Został rehabilitowany w 1934 roku. W tym samym roku, z okazji 15-lecia kina radzieckiego, otrzymał osobistą nagrodę państwową. Jest autorem wspomnień opublikowanych w książce „Pierwsze lata rosyjskiej kinematografii” (1937) oraz innych publikacji; jego eseje ukazały się w latach 60. Zmarł 26 września 1945 roku w Jałcie, w biedzie i całkowitym zapomnieniu.