Dina Sfat (Dina Sfat)

Dina Sfat, pseudonim artystyczny Diny Kutner (São Paulo, 28 października 1938 — Rio de Janeiro, 20 marca 1989), była brazylijską aktorką pochodzenia żydowskiego. Zadebiutowała w kinie w 1966 roku w filmie „O Corpo Ardente”, jednak prawdziwy przełom nastąpił dzięki produkcji „Três Histórias de Amor”, za którą została uznana za „objawienie żeńskie” na festiwalu filmowym w Cabo Frio. Wyróżniła się ponadto rolą w filmie „Os Deuses e os Mortos”, zdobywając nagrodę dla „Najlepszej Aktorki” na festiwalu w Brasílii. Sukces ten powtórzyła w filmie „O Homem do Pau-brasil”, tym razem w kategorii „Najlepszej Aktorki Drugoplanowej”. W produkcji „A Culpa” Sfat została wybrana „Najlepszą Aktorką” w plebiscycie nagród Air France.

Sfat zadebiutowała w telewizji w 1966 roku w telenoweli „Ciúme” w stacji Rede Tupi. Jednak jej największe sukcesy przyszły w latach 70., kiedy to trzykrotnie została wybrana „Najlepszą Aktorką” w plebiscycie Troféu Imprensa (jako Chica Martins w „Fogo sobre Terra”, Risoleta w „Saramandaia” oraz Paloma Gurgel w „Os Gigantes”), oprócz dwóch nominacji do tej samej nagrody (za role Helô w „Assim na Terra como no Céu” oraz Zarolha w „Gabriela”). Dodatkowo została uznana za „Najlepszą Aktorką” przez APCA w roli Fernandy w serialu „Selva de Pedra”.

W 2009 roku, z inicjatywy jej przyjaciółki, również aktorki Itali Nandi, ustanowiono Nagrodę im. Diny Sfat, aby honorować aktorki o podobnym profilu: wybitne artystki, oddane matki i kobiety zaangażowane politycznie.