(Jimmy Fontana)

(Jimmy Fontana) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Crazy Desire» (1962), «La voglia matta» (1962),

Jimmy Fontana (ur. 13 listopada 1934, zm. 11 września 2013) był włoskim aktorem, kompozytorem i autorem tekstów piosenek. Dwie z jego najsłynniejszych piosenek to "Che sarà", wykonywana również przez José Feliciano z Ricchi e Poveri, oraz "Il Mondo".

Urodził się jako Enrico Sbriccoli w Camerino we Włoszech. Po ukończeniu szkoły średniej przeniósł się do Rzymu, by studiować ekonomię. W wolnym czasie Fontana uczył się grać na basie i uczęszczał do lokalnych klubów jazzowych. Ostatecznie poświęcił się całkowicie muzyce i przyjął pseudonim Jimmy Fontana, na cześć jednego ze swoich bohaterów, amerykańskiego muzyka Jimmy'ego Giuffre’a. (Nazwisko "Fontana" zostało wybrane losowo z książki telefonicznej).

Na początku lat 50. XX wieku założył swój własny zespół jazzowy, Fontana and his Trio, składający się z pianina, basu i perkusji, i mniej więcej w tym czasie poznał Ledę, która została jego żoną i z którą miał czworo dzieci: Luigi, Roberto, Andrea i Paola.

Pod koniec lat 50. XX wieku zwrócił się w stronę muzyki rozrywkowej i rozpoczął karierę solową. Jego pierwszym sukcesem był utwór "Diavolo" ("Diabeł"), który zdobył mu trzecie miejsce na Festiwalu w Barcelonie. Piosenką "Bevo" ("Piję") w 1960 roku wygrał Burlamacco Gold, konkurs muzyczny w Viareggio. Po raz pierwszy wystąpił na Festiwalu w San Remo w 1961 roku z piosenką "Lady luna" ("Pani Księżyc"), napisaną przez Armando Trovajoli i Dino Verde. Jego pierwszym singlem dla RCA był utwór "Non te ne andare" ("Nie odchodź"), wydany w 1963 roku i napisany przez Gianniego Meccię i Lilli Greek.

W 1965 roku Fontana odniósł swój największy sukces z piosenką "Il mondo" ("Świat"), skomponowaną przez Fontanę i Carlo Pesa, zaaranżowaną przez Ennio Morricone, ze słowami Gianniego Mecci, która osiągnęła szczyty list przebojów we Włoszech i innych krajach Europy, a także znalazła się na listach przebojów w Ameryce Łacińskiej. W tym samym roku zadebiutował jako aktor, występując w dwóch musicarelli, czyli filmach obfitujących w numery muzyczne, zatytułowanych "Viale della canzone" ("Aleja piosenki") i "008 Operazione ritmo" ("008 Operacja rytm").

Do hitów Jimmy'ego Fontany należy "La mia serenata", która wygrała festiwal Disco per l'estate w 1967 roku.

Na letnim festiwalu Cantagiro w 1968 roku Fontana zaśpiewał cover przeboju Toma Jonesa "Delilah", zatytułowany "La nostra favola". Piosenka zajęła 2. miejsce na włoskiej liście przebojów.

W 1971 roku piosenka "Che sarà", skomponowana przez Fontanę ze słowami Franco Migliacciego, została wykonana przez José Feliciano z grupą Ricchi e Poveri na festiwalu muzycznym w San Remo, zdobywając 2. nagrodę. Ostatecznie stała się jednym z największych przebojów muzyki pop tamtej epoki we Włoszech i za granicą.

Po "Che sarà" Fontana przestał pisać piosenki, ale przez kolejne dziesięć lat kontynuował koncerty we Włoszech. W 1982 roku jego syn Luigi napisał pierwszą część muzyki do nowej piosenki, a ten fakt skłonił Jimmy’ego do powrotu do komponowania i tworzenia: ukończył piosenkę "Beguine" i zaśpiewał ją na festiwalu muzycznym w San Remo w 1982 roku, zajmując 6. miejsce; Luigi wystąpił na scenie z ojcem w San Remo, a od tego momentu występowali razem we Włoszech i za granicą aż do śmierci Jimmy’ego. W 1992 roku dołączyli do nich Andrea (3. syn Jimmy’ego), tworząc piękne i wzruszające "rodzinne widowiska". Jimmy Fontana kontynuował również występy w programach telewizyjnych aż do późnej starości. Zmarł spokojnie w swoim domu w Rzymie, kilka miesięcy przed swoimi 79. urodzinami, wciąż planując trasy koncertowe.

Źródło: Artykuł "Jimmy Fontana" na Wikipedii w języku angielskim, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Jimmy Fontana)

Cała filmografia (Jimmy Fontana)