(Haroun Tazieff) - Co-Director, Thanks znany z pracy przy tego typu projektach: «Sans Soleil» (1983), «Sans soleil» (1983), «Fantomas Unleashed» (1965), «Fantomas powraca» (1965),
Haroun Tazieff (Warszawa, 11 maja 1914 – Paryż, 2 lutego 1998) był tatarskim, belgijskim i francuskim wulkanologiem i geologiem. Zasłynął jako filmowiec dokumentujący erupcje wulkanów i przepływy lawy, a także jako autor wielu książek o wulkanach. Był również doradcą rządowym i francuskim ministrem. Podczas II wojny światowej służył w belgijskim ruchu oporu.
Jego rodzice poznali się i pobrali w 1906 roku, będąc studentami w Brukseli. Później powrócili do Warszawy, która znajdowała się w zaborze rosyjskim, gdzie ich pierwszy syn, Salvator, zmarł w wieku dwóch miesięcy, a Haroun się urodził. Jego ojciec, Sabir, był lekarzem muzułmaninem tatarskiego pochodzenia, a jego matka, Zenita Ilijasowna Klupta, była tatarską chemiczką i doktorantką nauk przyrodniczych z tytułem licencjata z nauk politycznych. Ojciec został wcielony do armii rosyjskiej i zginął podczas I wojny światowej, a wiadomość o tym dotarła do rodziny dopiero w 1919 roku. W 1917 roku Haroun wyemigrował do Brukseli z owdowiałą matką.
Haroun ukończył studia z zakresu agronomii w Gembloux w 1938 roku, a następnie studia z geologii na Uniwersytecie w Liège w 1944 roku. Później był sekretarzem stanu we Francji, odpowiedzialnym za ochronę przed poważnymi zagrożeniami.
Haroun Tazieff wziął udział w pierwszej szczegółowej eksploracji systemu jaskiń „Saint-Martin” La Verna w francuskich Pirenejach. W 1952 roku, podczas filmowania wspinaczki Marcela Loubensa po ścianie Pierre-Saint-Martin, zerwała się lina wyciągarki, a Loubens spadł z wysokości ponad 80 metrów. Loubens zmarł 36 godzin później, a jego ciało odzyskano z jaskini dopiero w 1954 roku.
Zyskał sławę we Francji po opublikowaniu w 1952 roku książki zatytułowanej „Le Gouffre de la Pierre Saint-Martin”.
Wyreżyserował film dokumentalny „Le volcan interdit” (1966) o górze Nyiragongo w Demokratycznej Republice Konga, na którą jako pierwszy się wspiął w 1948 roku.
Film National Geographic „The Violent Earth” został oparty na wyprawach Tazieffa na wulkan Etna na Sycylii w 1971 roku i górę Nyiragongo w 1972 roku. Podczas tych wypraw próbował bezskutecznie zejść do aktywnego jeziora lawy, aby pobrać próbki – co udało mu się osiągnąć podczas wcześniejszej wyprawy w 1959 roku.
Tazieff zmarł w 1998 roku i został pochowany na cmentarzu Passy w Paryżu.
Źródło: Artykuł „Haroun Tazieff” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.