(Han Suyin)

Rosalie Matilda Kuanghu Chou (chiń. 周光瑚; 12 września 1917 lub 1916 – 2 listopada 2012) była urodzoną w Chinach lekarką i pisarką pochodzenia eurazjatyckiego, bardziej znaną pod pseudonimem Han Suyin (chiń. 韓素音). Pisała po angielsku i francusku o współczesnych Chinach, akcję swoich powieści osadzała w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej, a także publikowała wspomnienia autobiograficzne obejmujące dzieje nowoczesnych Chin. Dzięki swojej twórczości zyskała reputację żarliwej i elokwentnej zwolenniczki chińskiej rewolucji komunistycznej. Przez wiele lat, aż do śmierci, mieszkała w Lozannie w Szwajcarii.

Han Suyin urodziła się w Xinyang w prowincji Henan w Chinach. Jej ojcem był Chou Wei (chiń. 周煒; pinyin: Zhōu Wěi), chiński inżynier pochodzenia Hakka, wykształcony w Belgii, natomiast matką była Belgijka (Flamandka) Marguerite Denis.

W 1931 roku, nie mając jeszcze 15 lat, zaczęła pracować jako maszynistka w Peking Union Medical College. W 1933 roku została przyjęta na Uniwersytet Yenching, gdzie czuła się dyskryminowana ze względu na swoje eurazjatyckie pochodzenie. W 1935 roku wyjechała do Brukseli studiować medycynę. W 1938 roku wróciła do Chin i poślubiła Tang Pao-Huang (chiń. 唐保璜), chińskiego oficera armii nacjonalistycznej, który w przyszłości został generałem. Pracowała jako położna w szpitalu amerykańskiej misji chrześcijańskiej w Chengdu w prowincji Syczuan. Jej pierwsza powieść, „Destination Chungking” (1942), opierała się na doświadczeniach z tego okresu. W 1940 roku ona i jej mąż adoptowali córkę, Tang Yungmei.

W 1944 roku udała się z córką do Londynu, gdzie jej mąż Pao został oddelegowany dwa lata wcześniej jako attaché wojskowy, aby kontynuować studia medyczne w Royal Free Hospital. Pao został następnie przeniesiony do Waszyngtonu, a później na front mandżurski. W 1947 roku, gdy ona wciąż przebywała w Londynie, jej mąż zginął w walce podczas chińskiej wojny domowej.

W 1948 roku ukończyła z wyróżnieniem studia medyczne (MBBS – Bachelor of Medicine & Surgery), a w 1949 roku wyjechała do Hongkongu, aby praktykować w Queen Mary Hospital. Tam poznała i pokochała Iana Morrisona, żonatego australijskiego korespondenta wojennego stacjonującego w Singapurze, który zginął w Korei w 1950 roku. Przedstawiła ich relację w bestsellerowej powieści „A Many-Splendoured Thing” (Jonathan Cape, 1952), a faktyczne podstawy ich związku zostały udokumentowane w jej autobiografii „My House Has Two Doors” (1980).

W 1952 roku poślubiła Leona Combera, brytyjskiego oficera Malajskiego Oddziału Specjalnego, i wyjechała z nim do Johore w Malajach (dzisiejsza Malezja), gdzie pracowała w Johor Bahru General Hospital oraz otworzyła kliniki w Johor Bahru i przy Upper Pickering Street w Singapurze. W 1953 roku adoptowała w Singapurze drugą córkę, Chew Hui-Im (Hueiying).

W 1955 roku Han przyczyniła się do powstania Uniwersytetu Nanyang w Singapurze. Pełniła w tej instytucji funkcję lekarki, odrzucając ofertę nauczania literatury. Chiński pisarz Lin Yutang, pierwszy rektor uniwersytetu, zwerbował ją do pracy w dziedzinie literatury, lecz ona odmówiła, wskazując na chęć „tworzenia nowej literatury azjatyckiej, a nie nauczania Dickensa”. ...