Artavazd Peleshian

Twórca „montażu dystansującego”, Artavazd Peleszian, jeden z kluczowych radzieckich dokumentalistów, zatarł granice między filmem fabularnym a dokumentalnym, montując obie sekwencje jako prawdziwą jedność poetycką. Jego „montaż dystansujący” był nowym krokiem w rozwoju montażu filmowego. Nawet jego prace studenckie („Ziemia ludu” z 1966 r. oraz „Początek” z 1967 r.), nakręcone w VGIK – najstarszej szkole filmowej w Moskwie – zostały nagrodzone licznymi wyróżnieniami, a on sam zyskał uznanie wśród filmowców. Równolegle do bardzo udanej kariery solowej, Peleszian był zapraszany do montażu materiałów archiwalnych przez takich mistrzów jak Lew Kulidzianow w „Gwiezdnej minucie” (1972) oraz Andriej Konczalowski w „Siberiadzie” (1979). Michaił Wartanow wyreżyserował „Pastorał jesienny” (1971) na podstawie scenariusza Pelesziana. Artavazd Peleszian jest autorem szeregu prac teoretycznych, w tym książki „Mojo kino” („Moje kino”) z 1988 roku. Do najważniejszych dzieł ormiańskiego kina dokumentalnego należą „Hakob Hovnatanyan” (1967) Sergieja Paradjanowa, „Paradjanow: Ostatnia wiosna” (1992) Michaiła Wartanowa oraz „Pory roku” (1975) Artavazda Pelesziana.