(René Pape) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Tannhäuser» (2014), «Tannhäuser» (2014), «Don Carlo» (2016), «Don Carlo» (2016),
Bas René Pape zaprezentował baryton o aksamitnej barwie i eleganckiej grze dynamicznej; pod względem czysto wokalnym i scenicznej prezencji, zrobił duże wrażenie.
Urodzony w Dreźnie, „Czarny Diament” wśród basów, René Pape jest członkiem Staatsoper Berlin od 1988 roku, jednak Metropolitan Opera w Nowym Jorku uważa za swój operowy „dom z dala od domu”. Zadebiutował tam w 1995 roku i od tego czasu występuje tam co sezon, w 18 rolach i ponad 160 przedstawieniach, w tym w czterech ważnych debiutach: jako Méphistophélès w „Fauście”, Gurnemanz w „Parsifalu”, Escamillo w „Carmen” oraz Stary Hebrajczyk w „Samsonie i Dalili”. Jednak to na słynnej Unter den Linden – siedzibie Staatsoper Berlin – Pape dopracował większość wielkich ról swojej kariery.
Dyrektor muzyczny Daniel Barenboim był jego wczesnym zwolennikiem, a Staatsoper Berlin gościł występy Pape’a jako Króla Marka w „Tristanie i Izoldzie”, Króla Henryka w „Lohengrinie”, Sarastro w „Czarodziejskim flecie” Mozarta, Pognera w „Mistrzach śpiewaków”, Rocco w „Fideliu” Beethovena, Fasolta w „Złocie Renu”, Hunding w „Walkirii” oraz w roli tytułowej w „Don Giovannim”. Opera była również miejscem, w którym Pape wystąpił jako Ramfis w „Aidzie” Verdiego, Figaro w „Wesele Figara” Mozarta, Leporello w „Don Giovannim” oraz Orest w „Elektrze” Straussa. Jego pierwsza płyta z ariami solowymi, „Bogowie, Królowie i Demony”, ukazała się w 2008 roku nakładem Deutsche Grammophon z jego rodzimą orkiestrą, Staatskapelle Dresden, pod batutą Sebastiana Weigle’a. Płyta zdobyła prestiżową nagrodę „ECHO”, niemiecki odpowiednik Grammy.
Pape regularnie występuje w najważniejszych operach, salach koncertowych i z orkiestrami symfonicznymi na całym świecie, a także na festiwalach operowych, takich jak Bayreuth, Glyndebourne, Lucerna, Orange, Sankt Petersburg, Salzburg, Verbier i Białe Noce. Obecnie mieszka w Austrii i Berlinie.