(Bianca Majolie)

W 1934 roku zjadł lunch w Tam O’Shanter (restauracji w pobliżu studia Disney Hyperion, tak cenionej przez pracowników Disneya, że nazywano ją ich „studyjną stołówką”) z dawną koleżanką z McKinley High School oraz Chicago Art Institute. Była nią Bianca Majolie, która tak zaimponowała Waltowi swoimi talentami artystycznymi i umiejętnościami pisania scenariuszy, że zatrudnił ją jako pierwszą kobietę w swoim dziale fabuły. Wnosząc zupełnie inną perspektywę niż reszta zespołu, nastawionego na gagi, Majolie wymyśliła wzruszającą, oryginalną historię o słoniątku, z którego drwiono ze względu na wygląd, ale którego niezdarna trąba okazała się zaskakująco przydatna w walce z pożarem zagrażającym ukochanej słonicy. Historia ta została rozwinięta w filmie z serii Silly Symphonies z 1936 roku pt. „Słonik Elmer”. Mistrzowie animacji Disneya, Frank Thomas i Ollie Johnston, w swojej książce „Too Funny for Words”, przypisują Białce podniesienie sztuki opowiadania w animacji: „Nie zdołalibyśmy stworzyć żadnego z pełnometrażowych filmów, gdybyśmy nie wyciągnęli tej ważnej lekcji: patos nadaje komedii serce i ciepło, dzięki czemu nie staje się ona zbyt szorstka”.