(Yves Navarre) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Yves Navarre (24 września 1940 – 24 stycznia 1994) był francuskim pisarzem. Jako gej, w większości swoich dzieł poruszał tematykę homoseksualizmu oraz kwestie z nią związane, takie jak AIDS. W swoich utworach romantycznych Navarre wyróżniał się tendencją do podkreślania zmysłowości i „mistycznych właściwości miłości”, przedkładając je nad seksualność czy sensacjonizm. W 1980 roku otrzymał nagrodę Prix Goncourt za powieść Le Jardin d'acclimatation.
Urodzony w Condom, studiował literaturę hiszpańską, angielską i francuską na Uniwersytecie w Lille, uzyskując dyplomy w 1961 i 1964 roku. W roku następnym studiował w Ecole des Hautes Etudes Commerciales du Nord. Następnie pracował jako copywriter w agencji reklamowej.
Zaczął przesyłać swoje prace do wydawców w 1958 roku, jednak dopiero w 1971 roku ukazała się jego pierwsza powieść, Lady Black. W 1973 roku opublikował Les Loukoums, opowiadającą o chorobie dotykającej grupę nowojorczyków. Następnie napisał szereg powieści, często – jak w Le Petit Galopin de nos corps (1977) i Portrait de Julien devant la fenêtre (1979) – dotyczących romansów między dwoma mężczyznami. Tworzył również dramaty, m.in. Il pleut : si on tuait papa-maman, La Guerre des piscines oraz Les Dernières clientes.
Za powieść Le Jardin d'acclimatation, historię młodego mężczyzny z dobrego domu, który został uwięziony i poddany lobotomii z powodu swojej homoseksualności, Navarre otrzymał w 1980 roku nagrodę Prix Goncourt. Podczas wyborów w 1981 i 1988 roku stał się głównym rzecznikiem François Mitterranda w środowisku gejów, choć jako powieściarz, a nie polityk, czuł się w tej roli niezrozumiany i nieskuteczny.
W 1984 roku Navarre przeszedł udar. Do 1986 roku nie opublikował żadnego nowego dzieła.
W latach 1990–1993 mieszkał w Montrealu w prowincji Quebec. Jego powieść z 1992 roku, Ce sont amis que vent emporte, opowiada historię rzeźbiarza Rocha, który pozostaje w związku z tancerzem Davidem. Książka opisuje ich walkę z AIDS. Po powrocie do Francji, 24 stycznia 1994 roku, popełnił samobójstwo, zażywszy barbiturany.