(Leonel Brizola)

(Leonel Brizola) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Brizola» (2024), «Brizola» (2024), «Brizola» (2024), «Brizola» (2024),

Leonel de Moura Brizola (22 stycznia 1922 – 21 czerwca 2004) był brazylijskim politykiem. Wprowadzony do polityki przez prezydenta Getúlio Vargas w latach 30. i 50. XX wieku, Brizola był jedynym politykiem, który sprawował funkcję wybranego gubernatora dwóch brazylijskich stanów. Z wykształcenia inżynier, Brizola zorganizował skrzydło młodzieżowe Brazylijskiej Partii Pracy i pełnił funkcję reprezentanta stanu Rio Grande do Sul oraz burmistrza jego stolicy, Porto Alegre. W 1958 roku został wybrany gubernatorem, a następnie odegrał kluczową rolę w udaremnieniu pierwszej próby puczu w 1961 roku, podjętej przez niektóre sektory sił zbrojnych, które chciały powstrzymać João Goularta przed objęciem prezydentury, oskarżając go o powiązania z komunistami. Trzy lata później, w obliczu brazylijskiego zamachu stanu z 1964 roku, który doprowadził do ustanowienia dyktatury wojskowej, Brizola ponownie chciał, aby siły demokratyczne stawiły opór, jednak Goulart nie chciał ryzykować wybuchu wojny domowej, w wyniku czego Brizola udał się na wygnanie do Urugwaju.

Będąc jedną z niewielu znaczących postaci politycznych Brazylii, którym udało się przełamać dwudziestoletni zakaz działalności politycznej nałożony przez dyktaturę, Brizola powrócił do Brazylii w 1979 roku. Nie udało mu się jednak przejąć kontroli nad odradzającą się Brazylijską Partią Pracy, gdyż rząd wojskowy przekazał ją Ivete Vargas. Brizola założył Demokratyczną Partię Pracy w oparciu o program demokratyczno-socjalistyczny, nacjonalistyczny i populistyczny, wywodzący się z dziedzictwa trabalhismo samego Getúlio Vargas. Promował go jako ideologię, którą nazwał socialismo moreno („socjalizm smukły/brunatny”) – niemarksistowski, chrześcijański i wyraźnie brazylijski program lewicowy dostosowany do realiów po zimnej wojnie. W 1982 i 1990 roku został wybrany gubernatorem stanu Rio de Janeiro, po nieudanej próbie zdobycia prezydentury w 1989 roku, w której z niewielką różnicą zajął trzecie miejsce, za Luiz Inácio Lula da Silvą. W latach 90. Brizola rywalizował o prymat na brazylijskiej lewicy z Partią Robotniczą przyszłego prezydenta Luli, a na początku lat 2000. krótko współtworzył jego rząd. Był również wiceprezesem Międzynarodówki Socjalistycznej i pełnił funkcję jej honorowego przewodniczącego od października 2003 roku aż do śmierci w czerwcu 2004 roku. Znany z ostrej, energicznej retoryki oraz szczerego i bezpośredniego stylu, Brizola jest uważany za jedną z najważniejszych postaci historycznych brazylijskiej lewicy.

Najważniejsze dzieła (Leonel Brizola)

Cała filmografia (Leonel Brizola)