(Viktor Aristov)

(Viktor Aristov) - Asystent reżysera znany z pracy przy tego typu projektach: «Love at First Sight» (1975), «ერთი ნახვით შეყვარება» (1975), «ერთი ნახვით შეყვარება» (1975), «ერთი ნახვით შეყვარება» (1975),

Wiktor Fiodorowicz Aristow (ros. Виктор Фёдорович Аристов; 9 czerwca 1943 – 2 stycznia 1994, Budionnowka) był radzieckim reżyserem filmowym i scenarzystą. W latach 1980–1994 wyreżyserował pięć filmów. Jego film „Satan” z 1991 roku został zakwalifikowany do 41. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie, gdzie zdobył Srebrnego Niedźwiedzia – Specjalną Nagrodę Jury.

Urodził się 9 czerwca 1943 roku w miejscowości Budionnyj w Kirgiskiej SRR. Przed rozpoczęciem studiów pracował jako maszynista sceniczny w Regionalnym Teatrze Dramatycznym w Dżambule, robotnik torowy w wydziale tramwajów i trolejbusów w Leningradzie oraz starszy inżynier w Instytucie Pedagogicznym im. A. Hercena. W 1968 roku ukończył studia zaoczne na wydziale reżyserii Leningradzkiego Państwowego Instytutu Teatralnego, Muzycznego i Kinematograficznego (LGITMIK). Jako asystent pomagał reżyserowi Ilji Awerbachowi na planie filmu „Dramat z życia dawnego”, a jako drugi reżyser współpracował z Aleksiejem Hermanem, Siergiejem Mikaeljanem i Józefem Heificem. Wystąpił również w kilku filmach, m.in. u Kiry Muratowej w „Syndromie astenicznym” i „Poznawaniu białego świata”, u Igora Maslennikowa w „Sherlocku Holmesie i doktorze Watsonie: Krwawy napis” oraz u Siergieja Sneżkina w „Niepowracającym”.

W 1978 roku, na podstawie opowiadania Wasilija Szukszyna, wyreżyserował krótkometrażowy film „Szwagrowie”, który miał swoją premierę dopiero w 1987 roku. W 1979 roku napisał scenariusz do filmu Dinary Asanowej „Żona odeszła”. Sława przyszła do Wiktora Aristowa po premierze filmu „Proch”. Dzieło to zostało nagrodzone Główną Nagrodą Festiwalu Młodego Kina w Leningradzie w 1987 roku. Zainteresowanie wzbudził również nowy obraz reżysera – „Pierwsze sto lat jest najtrudniejsze”, a kolejny film Wiktora Aristowa, thriller psychologiczny „Satan”, nakręcony według własnego scenariusza, zdobył Srebrnego Niedźwiedzia na Berlińskim Festiwalu Filmowym w 1991 roku. Reżyser zmarł podczas pracy nad filmem „Deszcze w oceanie”, którego zdjęcia dokończył Jurij Mamin. Został pochowany na cmentarzu Komarowskim (wieś Komarowo, Petersburg).

Najważniejsze dzieła (Viktor Aristov)

Cała filmografia (Viktor Aristov)