Dougie Thomson

Douglas „Dougie” Campbell Thomson (ur. 24 marca 1951 r.) jest szkockim muzykiem, urodzonym w Glasgow i wychowanym w dzielnicy Rutherglen tego miasta. W latach 1972–1988 był basistą zespołu rocka progresywnego Supertramp.

Kariera muzyczna Thomsona rozpoczęła się w sierpniu 1969 roku, kiedy dołączył do lokalnego zespołu z Glasgow o nazwie „The Beings”. We wrześniu 1971 roku wstąpił do The Alan Bown Set, gdzie przez krótki czas współpracował z przyszłym kolegą z Supertramp, Johnem Helliwelem. W lutym 1972 roku Thomson przeszedł przesłuchanie do Supertramp i ostatecznie zagrał kilka koncertów jako tymczasowy zastępca.

W 1973 roku Thomson na stałe dołączył do Supertramp i wraz z Dave'em Margeresonem pomagał w zarządzaniu biznesowym zespołem; przekonał również Johna Helliwela do dołączenia do grupy.

Thomson grał z Supertramp na wszystkich ich najsłynniejszych albumach: „Crime of the Century”, „Crisis? What Crisis?”, „Even in the Quietest Moments...”, „Breakfast in America”, „Paris”, „...Famous Last Words...”, „Brother Where You Bound” oraz „Free as a Bird”.

Na tylnej okładce albumu „Breakfast in America” znalazła się fotografia przedstawiająca Thomsona czytającego „Glasgow Herald”.

Thomson był członkiem Supertramp aż do pierwszego rozwiązania zespołu w 1988 roku; nie powrócił do grupy podczas późniejszych reaktywacji. W czasie występów z Supertramp Dougie Thomson grał na instrumentach Music Man StingRay, Rickenbacker 4001, G&L L-2000, Yamaha BB-1000 oraz na dwóch basach Fender Precision i Jazz Bass.

Z czasem zajął się wydawnictwem w branży muzycznej, zakładając Trinity Publishing, a także współpracował z firmą zarządzającą w Chicago w stanie Illinois.

Thomson ma czworo dzieci: Laurę, Jamesa, Kyle'a i Emmę.

Thomson jest starszym bratem Ali Thomson.

Źródło: Artykuł „Dougie Thomson” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.