Arno Camere (Arnaud Tsamere)

Arno Camere (Arnaud Tsamere) - , Writer, Author, Stage Director znany z pracy przy tego typu projektach: «Arnaud Tsamere : 2 mariages & 1 enterrement» (2023), «Arnaud Tsamere : 2 mariages & 1 enterrement» (2023), «Mon voisin nu» (2024), «Mon voisin nu» (2024), «Les duos impossibles de Jérémy Ferrari : 10ème édition» (2024),

Arnaud Tsedri (ur. 11 marca 1975), znany bardziej jako Arnaud Tsamere, to francuski komik, aktor, prezenter telewizyjny i dziennikarz sportowy. Urodził się w Bordeaux i wychował w Yvelines, gdzie po rezygnacji z pracy w sprzedaży dołączył do grupy teatralnej Déclic Théâtre. Tam występował w sztukach i brał udział w wydarzeniach improwizacyjnych. Napisał swój pierwszy solowy spektakl, „Réflexions profondes sur pas mal de trucs”, w 2002 roku wraz z Arnaudem Joyet, a drugi, „Chose Promise”, w 2007 roku z Joyetem i François Rollinem. Jego trzeci spektakl, „Confidences sur pas mal de trucs plus ou moins confidentiels”, jest wystawiany od 2014 roku. Brał udział w wielu festiwalach komedii i jest obecnie członkiem Ligue Majeure d'Improvisation.

Kariera telewizyjna Tsamere rozpoczęła się, gdy prezentował prognozę pogody w Canal+. Od 2010 roku stał się znany dzięki występom w programie rozrywkowym On n'demande qu'à en rire na France 2 – oraz krótkotrwałym spin-offie ONDAR Show – po tym, jak odkrył go Laurent Ruquier; często występował w skeczach z Jérémy Ferrari. Gra również Kapitana Sportu Ekstremalnego w komediowym programie science fiction Hero Corp. W 2014 roku prowadził Canapé Quiz na TMC; pojawił się również w różnych francuskich talk-show, programach sportowych i grach telewizyjnych. Tsamere zagrał w kilku filmach, w tym w krótkim metrażu „Being Homer Simpson” z Philippe Peythieu i Véronique Augereau oraz w „Fonzy”, adaptacji „Starbuck” z 2013 roku.

Dziadkowie Tsamere ze strony ojca pochodzą z Guipavas, a jego ojciec jest Bretónem. Urodził się w Bordeaux, ale dorastał w Wersalu, Rocquencourt i Trappes, w departamencie Yvelines. Jego ojciec był generałem w Siłach Powietrznych Francji, odznaczonym Legią Honorową, a jego matka gospodynią domową, którą opisał jako „najlepszą w swojej dziedzinie”. Ma dwóch braci. Opisuje swoje wychowanie jako „surowe”.

Mówiąc o swoim wczesnym życiu i jego związku z surrealistycznym stylem komediowym, Tsamere powiedział: „Dorastałem w bardzo komfortowych warunkach. Niczego mi nie brakowało; w życiu nie przydarzyło mi się nic poważnego. Nigdy nie byłem ofiarą niesprawiedliwości, więc nie mam czego bronić. Nie mam żadnych szczególnych korzeni, o których byłoby ciekawie mówić. … Więc robię absurdalne rzeczy, bo nie chcę rozmawiać o innych rzeczach”.

Po uzyskaniu *baccalauréat* studiował prawo na uniwersytecie, gdzie w pierwszym roku odkrył mecz improwizacyjny i „zakochał się” w występie. W 1998 roku uzyskał tytuł magistra prawa gospodarczego, a później dostał pracę w sprzedaży eksportowej. Zdał sobie jednak sprawę, że „nie może żyć bez sceny” i na radę swojego przyjaciela, Arnauda Joyeta, i współzałożyciela Déclic Théâtre, Alaina Degois, rzucił pracę i rozpoczął karierę komika.

Po rezygnacji z poprzedniej pracy Tsamere brał udział w grupie improwizacyjnej Déclic Théâtre pod kierownictwem jej współzałożyciela Alaina „Papy” Degois, który, jak powiedział, „pchnął mnie do przodu, dał mi pewność siebie, otoczył opieką [i] zmusił mnie do występowania w sztukach i meczach improwizacyjnych”. W latach 2003–2005 grał barona Christiana de Neuvillette w adaptacji „Cyrano de Bergerac” w Château de Gizeux z grupą teatralną La Pastière, do której wprowadził go Degois. ...

Źródło: Artykuł „Arnaud Tsamere” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła Arno Camere (Arnaud Tsamere)

Cała filmografia Arno Camere (Arnaud Tsamere)