(Ayo)

Joy Olasunmibo Ogunmakin (ur. 14 września 1980), znana zawodowo jako Ayọ, jest niemiecką piosenkarką, autorką tekstów i aktorką. Jako pseudonim artystyczny przyjęła imię Ayọ lub Ayo, które jest tłumaczeniem jej imienia Joy na język joruba.

Jej debiutancki album „Joyful”, wydany w 2006 roku, uzyskał status podwójnej platyny we Francji, platyny w Niemczech i Polsce oraz złotej płyty w Szwajcarii, Włoszech i Grecji. W Stanach Zjednoczonych album został wydany przez Interscope Records 20 listopada 2007 roku.

Urodziła się w Frechen w pobliżu Kolonii w Niemczech. Ma syna Nile’a, urodzonego pod koniec 2005 roku, oraz córkę Billie-Eve, urodzoną w lipcu 2010 roku, z niemiecko-sierraleońskim piosenkarzem reggae Patrice’em, z którym obecnie nie pozostaje w związku. Pod koniec 2007 roku przeprowadziła się z rodziną do dzielnicy Greenwich Village na Manhattanie w Nowym Jorku. Obecnie mieszka z dziećmi w Brooklynie w Nowym Jorku.

4 lutego 2009 roku ówczesny prezes UNICEF we Francji, Jacques Hintzy, ogłosił, że piosenkarka została mianowana patronką UNICEF w celu promowania prawa do edukacji dla wszystkich dzieci na świecie.

W 2009 roku francuska firma produkcyjna MK2 wyprodukowała film „Ayo Joy” – 90-minutowy dokument o piosenkarce i jej życiu. Film został wyreżyserowany przez Raphaëla Duroya.

Ayọ urodziła się w 1980 roku w pobliżu Kolonii, wówczas w RFN, jako czwarte dziecko ojca pochodzenia nigeryjskiego i matki pochodzenia niemiecko-sinti. Ma jedną siostrę i dwóch braci. Gdy miała około sześciu lat, jej matka uzależniła się od heroiny i spędziła pewien czas w więzieniu. Po rozwodzie rodziców ona i dwoje rodzeństwa okresowo przebywali w placówkach opiekuńczych i rodzinach zastępczych. Spędziła cztery lata w domu dziecka w Schwalmtal-Waldniel, gdzie nauczyła się grać na skrzypcach i pianinie, a w 1992 roku została członkinią tamtejszego zespołu muzycznego „La Taste”. W wieku czternastu lat władze uznały, że jest już wystarczająco dorosła, by ponownie zamieszkać z ojcem.

W wieku sześciu lat Ayọ przez krótki czas grała na skrzypcach, następnie przeszła na pianino, a później samodzielnie nauczyła się grać na gitarze. Będąc członkinią zespołu „La Taste” podczas pobytu w domu dziecka w Waldniel, nagrała latem 1992 roku wraz z osiemnastoma innymi młodymi członkami grupy płytę CD „Kido Musik” w studiu nagraniowym „Man Made Noise”. W tym czasie, w maju 1993 roku, wystąpiła po raz pierwszy w teledysku do utworu „La Maladie d`Amour” oraz zagrała na publicznym koncercie.

Mając około 15 lat, napisała swoją pierwszą piosenkę o matce, co pomogło jej uporać się z traumatycznym dzieciństwem. Na jej guście muzycznym wpłynęła bogata kolekcja winyli ojca, w której znajdowali się tacy artyści jak Pink Floyd, Fela Kuti, Donny Hathaway, Jimmy Cliff i Bob Marley. Kiedy jej ojciec, który podczas studiów inżynierskich w Niemczech dorabiał jako DJ, odkrył jej talent wokalny, nagrał z nią w studiu pierwszą kasetę demo i pozwolił jej przerwać szkołę w wieku osiemnastu lat.

W wieku dwudziestu jeden lat Ayọ przeprowadziła się do Londynu, a później mieszkała w Paryżu i Nowym Jorku. Podczas pobytu w Paryżu jej talent muzyczny został dostrzeżony przez szerszą publiczność; dała swoje pierwsze solowe koncerty, w 2002 roku wystąpiła jako support piosenkarzy soulowych Omara i Cody’ego Chesnutta oraz podpisała kontrakt z Polydor Records. ...