(Salvatore Adamo)

(Salvatore Adamo) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Une journée avec Jacques Brel» (2023), «Une journée avec Jacques Brel» (2023), «Serge Lama, le dernier rappel» (2025), «Serge Lama, le dernier rappel» (2025), «Le Grand Concert de la Francophonie célèbre Jean-Jaques Goldman» (2025),

Salvatore Adamo (ur. 1 listopada 1943) to belgijsko-włoski muzyk, piosenkarz i kompozytor, znany przede wszystkim z romantycznych ballad. Adamo urodził się w Comiso na Sycylii we Włoszech, a do Belgii przeniósł się w wieku trzech lat, dzięki czemu posiada podwójne obywatelstwo. W drugiej połowie lat sześćdziesiątych Adamo stał się drugim najpopularniejszym muzykiem na świecie, ustępując jedynie zespołowi The Beatles. W trakcie swojej kariery sprzedał na całym świecie ponad 80 milionów albumów i 20 milionów singli, co czyni go najlepiej sprzedającym się belgijskim artystą w historii oraz jednym z najbardziej sukcesywnych komercyjnie muzyków na świecie.

Najpierw zdobył popularność w całej Europie, a później na Bliskim Wschodzie, w Ameryce Łacińskiej, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Adamo wykonuje utwory głównie po francusku, ale śpiewał również po włosku, niderlandzku, angielsku, niemiecku, hiszpańsku, japońsku i turecku. Jego najbardziej znane piosenki to m.in. „Tombe la neige”, „La nuit”, „Vous permettez, Monsieur?”, „Inch'Allah” oraz „Petit bonheur”.

Od 2001 roku Adamo posiada belgijski tytuł szlachecki Ridder, odpowiadający angielskiemu tytułowi „Knight” (rycerz). W 2005 roku został oficerem francuskiego Orderu Honorowego, a w 2015 roku Komandorem Orderu Gwiazdy Włoch. W 2016 roku otrzymał również Order Wschodzącego Słońca za wpływ na japońską muzykę popularną.

Ojciec Adamo, Antonio, wyemigrował do Belgii w lutym 1947 roku, aby pracować jako górnik w kopalniach w Marcinelle. Cztery miesiące później dołączyły do niego w miejscowości Ghlin żona Concetta oraz syn Salvatore, zanim rodzina przeniosła się do Jemappes (Mons).

W 1956 roku Salvatore przez rok był przykuty do łóżka z powodu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Rodzice Salvatore nie chcieli, aby ich syn został górnikiem, dlatego posłał go do szkoły katolickiej prowadzonej przez Braci Szkół Chrześcijańskich. Do 1960 roku rodzina Antonia i Concetty Adamo liczyła łącznie siedmioro dzieci. Salvatore był pilnym uczniem i wyróżniał się w dziedzinie muzyki oraz sztuki.

Wczesne inspiracje Adamo stanowiła poezja Victora Hugo i Jacques'a Préverta, muzyka Jacques'a Brela oraz francuskich singer-songwriterów, takich jak Georges Brassens i Charles Aznavour, a także włoskie canzonette. Śpiewanie i komponowanie własnych utworów zaczął w młodym wieku. Debiutował w konkursie Radio Luxembourg, w którym uczestniczył jako wykonawca i kompozytor piosenki „Si j'osais” („Gdybym odważył się”), wygrywając finał konkursu, który odbył się w Paryżu 14 lutego 1960 roku.

Pierwszym hitem Adamo była piosenka „Sans toi, ma mie” z 1963 roku, pochodząca z jego debiutanckiego albumu 63/64. Następnie pojawiła się seria przebojów, z których najsłynniejsze to „Tombe la neige” („Pada śnieg”) z 1963 roku, „La nuit” („Noc”) z 1964 roku, „Mes mains sur tes hanches” („Moje dłonie na twoich biodrach”) z 1965 roku oraz „Inch'Allah”. Napisane przez niego „Petit bonheur” („Małe szczęście”) sprzedało się w ponad milion egzemplarzy do kwietnia 1970 roku i zostało nagrodzone złotą płytą.

Adamo sprzedał na całym świecie ponad 100 milionów kopii swoich nagrań. Nagrywał w wielu językach i poza Francją oraz Belgią odnosił sukcesy we Włoszech, Holandii, Niemczech, Hiszpanii, Portugalii, Turcji, a także w Japonii, gdzie wielokrotnie koncertował. Przeboje i trasy koncertowe miały miejsce również w Ameryce Łacińskiej oraz na całym Bliskim Wschodzie. ...

Źródło: Artykuł „Salvatore Adamo” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA.

Najważniejsze dzieła (Salvatore Adamo)

Cała filmografia (Salvatore Adamo)