(Franck Pourcel)

Franck Pourcel (11 sierpnia 1913 – 12 listopada 2000) był francuskim kompozytorem, aranżerem i dyrygentem muzyki popularnej oraz klasycznej.

Urodzony w Marsylii we Francji, Pourcel zaczął uczyć się gry na skrzypcach w wieku sześciu lat. Później studiował skrzypce w Konserwatorium w Marsylii, a także perkusję z powodu zamiłowania do jazzu, spędzając rok w Konserwatorium w Paryżu.

Do 1931 roku pracował jako skrzypek w kilku teatrach w Marsylii, a osiem lat później poślubił Odette. Następnie został dyrektorem muzycznym Lucienne Boyer, z którą udał się w światową trasę koncertową.

W 1952 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, ale wrócił do Francji w następnym roku, aby nagrać utwór „Blue Tango” oraz kolejny, „Limelight”. W 1954 roku Pourcel nagrał swój pierwszy album dla wytwórni Pathé-Marconi, z którą w ciągu trzech lat nagrał łącznie dziewięć płyt. W 1956 roku zarejestrował własną wersję hitu zespołu The Platters „Only You”, która do 1959 roku sprzedała się w ponad trzech milionach egzemplarzy, za co został uhonorowany złotą płytą. Utwór ten dotarł do 9. miejsca na amerykańskiej liście przebojów Billboard pop, pozostając na niej przez 16 tygodni.

W latach 1956–1972 był dyrygentem reprezentacji Francji w Konkursie Piosenki Eurowizji, z wyjątkiem lat 1957 i 1968. Cztery z utworów, którymi kierował, zajęły pierwsze miejsce dla Francji. W rezultacie Francja stała się najodniesionym sukcesy krajem w początkowych latach konkursu, aż do 1973 roku, kiedy Luksemburg zrównał się z nią, zdobywając czwarte zwycięstwo.

Od 1958 roku Pourcel zaczął nagrywać muzykę klasyczną. Jego seria „Pages Célèbres” doprowadziła go do dyrygowania Londyńską Orkiestrą Symfoniczną, The Society of Concerts for the Conservatoire, Orkiestrą BBC w Royal Festival Hall oraz Orkiestrą Lamoureux w Salle Pleyel w Paryżu. W 1961 roku współkomponował z Paulem Mauriatem hit „Chariot”, nagrany przez Petulę Clark, a następnie przez Peggy March jako „I Will Follow Him”. Piosenka ta stała się głównym motywem filmu „Sister Act”.

W 1975 roku, na prośbę linii lotniczych Air France, Pourcel skomponował hymn dla ich nowego naddźwiękowego samolotu, Concorde.

Pourcel nagrał 250 albumów i ponad 3000 utworów, a także dyrygował słynnymi orkiestrami, takimi jak Londyńska Orkiestra Symfoniczna, Orkiestra BBC i Orchestre des concerts Lamoureux. Stworzył serię „Amour Danse et violons” (54 albumy) oraz serię klasyczną „Pages Célébres”. Jego pierwsze nagrania z lat 1956–1962 zostały wydane w serii „Originals”.

Pourcel nagrywał dla EMI do 1995 roku.

Zmarł 12 listopada 2000 roku w Neuilly-sur-Seine w wieku 87 lat z powodu choroby Parkinsona. Jego córka, Françoise Pourcel, opiekuje się jego muzycznym dziedzictwem.