(M. F. Husain)

Maqbool Fida Husain był uznanym na arenie międzynarodowej nowoczesnym indyjskim malarzem oraz członkiem założycielem Bombay Progressive Artists' Group.

Husain jest kojarzony z indyjskim modernizmem lat 40. XX wieku. Jego wczesna współpraca z Bombay Progressive Artists' Group opierała się na nowoczesnej technice i była inspirowana „nowymi” Indiami po podziale z 1947 roku. Jego obrazy narracyjne, wykonane w zmodyfikowanym stylu kubistycznym, bywały kąśliwe i zabawne, ale także poważne i posępne. Podejmowane przez niego tematy – niekiedy opracowywane w cyklach – były niezwykle różnorodne: od postaci Mohandasa K. Gandhiego i Matki Teresy, przez Ramajanę i Mahabharatę, aż po brytyjski radż oraz motywy z życia miejskiego i wiejskiego w Indiach. Od początku swojej kariery malarskiej aż do śmierci z pasją uwieczniał w wielu dziełach żywiołowego i wolnego ducha koni. Husain jest najbardziej sławnym i uznanym na świecie indyjskim artystą XX wieku. Znany jest przede wszystkim z malarstwa, ale również z rysunków oraz pracy jako grafik, fotograf i filmowiec. Niektóre z jego późniejszych prac wzbudziły kontrowersje, ponieważ przedstawiały tradycyjne indyjskie bóstwa w niekonwencjonalny sposób, w tym w formie aktów.

Reżyserował również kilka filmów. W 1967 roku otrzymał National Film Award dla najlepszego filmu eksperymentalnego za obraz „Through the Eyes of a Painter”. W 2004 roku wyreżyserował film „Meenaxi: A Tale of Three Cities”, nad którym pracował wspólnie ze swoim synem, artystą Owaisem Husainem; obraz ten był prezentowany w sekcji Marché du film podczas Festiwalu Filmowego w Cannes w 2004 roku.