(Laurence Dale)

(Laurence Dale) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Princess Ida» (1982), «Princess Ida» (1982), «Princess Ida» (1982), «Offenbach's Secret» (1996), «Offenbachs Geheimnis» (1996),

Laurence Dale (ur. 1957) to angielski tenor, dyrektor artystyczny i dyrygent.

Laurence Dale studiował śpiew w londyńskiej Guildhall School of Music and Drama pod kierunkiem Rudolfa Piernaya oraz w Mozarteum w Salzburgu.

Do jego pierwszych wiodących ról należały: Hilarion w operze Księżniczka Ida Gilberta i Sullivana, wystawionej w 1982 roku z Londyńską Symfonią Filharmoniczną i Chórem Operowym Ambrosian, oraz Ramiro w operze La Cenerentola Rossiniego w ramach Glyndebourne Festival Opera w 1983 roku.

W 1984 roku wystąpił w serii programowej „Top C's and Tiaras” w kanale Channel 4.

Wśród wielu ról mozartowskich, a także barokowych i romantycznych, jego kreacja Tamina, którą otworzył rok Mozarta w Salzburgu w 1991 roku, została opisana przez prasę jako legendarna. Rolę tę wykonywał regularnie w wiedeńskiej Staatsoper i berlińskiej Deutsche Oper, a następnie w Operze Bastille w Paryżu oraz na całym świecie. W 1992 roku stworzył rolę Rodrigue'a w „Rodrigue et Chimène”, aby otworzyć nową operę w Lyonie; nagranie powstało dla Erato Records pod dyrekcją Kenta Nagano.

Po wystąpieniu w „Orfeu” Claudio Monteverdiego podczas obchodów roku Monteverdiego w produkcji Herberta Wernickego na festiwalu w Salzburgu w 1993 roku, nagrał rolę tytułową pod kierunkiem René Jacobsa dla wydawnictwa Harmonia Mundi.

Nagrał pod dyrekcją Georgesa Prêtre'a „Messe de Sainte Cécile” Gounoda wraz z Barbarą Hendricks i Jean-Philippe'em Lafontem, mszę c-moll Mozarta pod batutą Franza Welser-Mösta, a także role tytułne w „Gustawie III” Aubera oraz „Józefie w Egipcie” Étienne'a Mehula.

Po stworzeniu roli Don Joségo w „La Tragédie de Carmen” Petera Brooka w 1981 roku w Bouffes du Nord w Paryżu i graniu tej roli przez trzy sezony, w tym w Nowym Jorku, Peter Brook powierzył mu reżyserię tej produkcji dla Opery w Bordeaux oraz kolejnych występów w trasie.

Bezpośrednio po tym wyreżyserował „Derewicza” Lehára dla Festiwalu Operetkowego w Bad Ischl, a dosłownie następnego dnia „L'Incontro improvviso” Haydna dla Festiwalu Haydna w Eisenstadt oraz na EXPO 2000 w Hanowerze. Produkcje te zyskały uznanie wiedeńskiej prasy, co zaowocowało ponownym zaproszeniem do Bad Ischl, gdzie w koprodukcji z Salzburgiem wystawił „Krainę Uśmiechów” Lehára (scenografia: Hartmut Schörghofer).

W 2001 roku opracował i przygotował nowojorski musical salsa Off-Broadway (¡MUSICA!), który z powodu tragedii 11 września musiał zostać porzucony. Wyreżyserował francuską premierę w Nantes opery „Powder Her Face” Thomasa Adèsa (dyrygent: John Burdekin). W 2002 roku wystawił dwie opery dla New York Gotham Chamber Opera: „Les Malheurs d'Orphée” Milhauda oraz „Dydo i Eneasz” Purcella (scenografia: Dipu Gupta i Fabio Toblini, dyrygent: Neal Goren). W 2003 roku w Bad Ischl zaprezentowano trzecią operetkę Lehára, „Hrabiego z Luxemburgu”, która pierwotnie miała premierę w Innsbrucku. Na nowo opracował farsową operę z 1769 roku „L'Operia Seria” (Gassmann) z holenderską Reisopera oraz stworzył własną edycję wykonawczą „Opowieści Hoffmanna” Offenbacha. W 2011 roku wystawił podwójny program: „Głos ludzki” Poulenca i „Hiszpańską godzinę” Ravela, a także „La Pietra del Paragone” Rossiniego dla Opera Trionfo oraz „Zemstę nietoperza” Johanna Straussa w Norweskiej Operze Narodowej w 2012 roku. ...

Najważniejsze dzieła (Laurence Dale)

Cała filmografia (Laurence Dale)