(Jean-Pierre Ferland)

(Jean-Pierre Ferland) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Je Suis un Ferland» (2024), «Je Suis un Ferland» (2024),

Jean-Pierre Ferland, OC CQ (ur. 24 czerwca 1934 w Montrealu, Quebec) był kanadyjskim piosenkarzem i autorem piosenek.

Ferland rozpoczął pracę w Radio-Canada w 1956 roku jako księgowy, ale jego kariera tam była krótkotrwała. Wkrótce potem zaczął brać lekcje gry na gitarze u Stephena Fentocka i zaczął zakochiwać się w muzyce, pisząc swoje pierwsze kompozycje. Po dwóch latach pracy w Radio-Canada, w lutym 1958 roku, zaczął nagrywać pierwsze piosenki, które ostatecznie miały znaleźć się na jego debiutanckim albumie „Jean-Pierre”. Jednak dopiero w 1961 roku stał się znany publiczności dzięki wydaniu swojego drugiego albumu „Rendez-vous à La Coda”.

W latach 1962–1970 Ferland spędził dużo czasu w Europie (głównie we Francji i Belgii), pisząc muzykę i nagrywając albumy, a także występując w wielu miejscach, w tym w Olympia i Bobino. W 1968 roku otrzymał nagrodę Académie Charles Cros.

W 1970 roku wydał płytę „Jaune”, która sprzedała się w nakładzie 60 000 egzemplarzy w ciągu roku i została zwieńczona koncertami w Montreal's Place des Arts. W 1974 roku jego piosenka „T'es mon amour, t'es ma maîtresse”, nagrana z Ginette Reno, stała się hitem.

W 1976 roku Ferland był jednym z 5 wykonawców (wraz z Claude Léveillée, Gilles Vigneault, Robertem Charlebois i Yvonem Deschamps) podczas gigantycznego plenerowego koncertu z okazji Narodowego Dnia Święta 21 czerwca w Quebecu i 23 czerwca w Montrealu, zatytułowanego „1 fois 5”. W ślad za tym poszedł album o tej samej nazwie, który w 1977 roku otrzymał nagrodę Académie Charles Cros.

W latach 80. Ferland łączył pisanie piosenek i tournée z karierą telewizyjnego prowadzącego kilka popularnych programów: „Station soleil” (Radio Québec, 1981–1987), „Tapis rouge” (SRC, 1986), „L'autobus du showbusiness” (SRC, 1987) i „Ferland/Nadeau” (Télé-Métropole, 1990).

12 października 2006 roku Jean-Pierre Ferland doznał udaru spowodowanego zmęczeniem i stresem, co zmusiło go do odwołania swojego ostatniego koncertu w Bell Centre następnego dnia. Szybko doszedł do siebie, co pozwoliło mu dać swój koncert pożegnalny 13 stycznia 2007 roku. Po przejściu na emeryturę Ferland pojawił się na polach Abrahama, aby wystąpić z Céline Dion 22 sierpnia 2008 roku. Kolejne gościnne występy sceniczne, zaangażowanie w radio i telewizję nastąpiły, w tym coaching w „La Voix” (sezon 1). W 2017 roku Jean-Pierre Ferland wydał album „La vie m'emeut l'amour m'etonne”.

W 1996 roku został Oficerem Orderu Kanady, w uznaniu za 30 wydanych albumów i 450 napisanych piosenek. W 2003 roku został Kawalerem Narodowego Orderu Quebecu. W 2005 roku Jean-Pierre Ferland został uhonorowany przez AV Trust of Canada za album „Jaune” we współpracy z Michaelem Georgesem. W 1999 roku Ferland otrzymał National Achievement Award na dorocznym SOCAN Awards w Montrealu. 5 sierpnia 2000 roku Ferland wystąpił na ślubie członka Hell's Angels, René Charleboisa, a na tym samym ślubie pozował do zdjęć z Maurice'em „Mom” Boucherem, ówczesnym przywódcą Angels w Quebecu.

Źródło: Artykuł „Jean-Pierre Ferland” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.

Najważniejsze dzieła (Jean-Pierre Ferland)

Cała filmografia (Jean-Pierre Ferland)