Ajschylos (Aeschylus)

Eschylos (starogreck. Αἰσχύλος, ok. 525/524 – ok. 456/455 p.n.e.) był starogreckim tragikiem, często określanym mianem ojca tragedii. Wiedza akademicka na temat tego gatunku zaczyna się od jego twórczości, a rozumienie wcześniejszej tragedii greckiej opiera się w dużej mierze na wnioskach wyciągniętych z lektury jego zachowanych dramatów. Według Arystotelesa Eschylos zwiększył liczbę postaci w teatrze i dopuścił konflikt między nimi; wcześniej postacie wchodziły w interakcje jedynie z chórem. Jedynie siedem z szacowanych od 70 do 90 sztuk Eschylosa przetrwało w całości. Od dawna trwa spór dotyczący autorstwa jednej z nich, „Skutego Prometeusza” – niektórzy uczeni twierdzą, że może być ona dziełem jego syna, Euforiona. Fragmenty innych dramatów przetrwały w cytatach, a kolejne są wciąż odkrywane na egipskich papirusach. Fragmenty te często dostarczają nowych informacji na temat twórczości Eschylosa. Prawdopodobnie był on pierwszym dramaturgiem, który prezentował sztuki w formie trylogii; jego „Oresteja” jest jedynym zachowanym starożytnym przykładem takiego rozwiązania. Przynajmniej jedna z jego sztuk powstała pod wpływem drugiej inwazji Persów na Grecję (480–479 p.n.e.). Dzieło to, „Persowie”, jest jedną z nielicznych klasycznych tragedii greckich dotyczących wydarzeń współczesnych autorowi i jedyną, która przetrwała. Znaczenie wojny z Persją było dla Eschylosa i Greków tak wielkie, że jego epitafium upamiętnia udział w greckim zwycięstwie pod Maratonem, nie wspominając wcale o jego sukcesach jako dramaturga.