(Mustafa Altıoklar)

Urodzony w 1958 roku Mustafa Altioklar rozpoczął swoją filmową karierę w 1989 roku od kręcenia krótkometrażowych filmów. Zdobywając nagrodę dla „Najlepszego Debiutującego Reżysera” za swój pierwszy pełnometrażowy film „Balkon” na Festiwalu Filmowym w Ankarze w 1992 roku, Altioklar zwrócił uwagę tureckiego przemysłu filmowego na swoją twórczość. Dzięki swojemu drugiemu pełnometrażowemu obrazowi „Stambuł pod moimi skrzydłami” (1995) wniósł on nieoczekiwaną ożywienie do kina tureckiego, w którym produkcja filmowa drastycznie spadła, a liczba widzów w ciągu ostatnich 20 lat niemal zniknęła. Po tym wkładzie, który obecnie określa się mianem odrodzenia i pojednania kina tureckiego z jego publicznością, Altioklar kontynuował swoją drogę i udowodnił trwałość swojego sukcesu, nakręcąc „Ulicę Cholery” (1997). Sposób, w jaki Altioklar wykorzystuje lokacje jako aktorów w swoich filmach, stał się znakiem rozpoznawczym jego twórczości. Ten charakterystyczny styl stał się szczególnie wyraźny w jego czwartym pełnometrażowym filmie „Winda” (1999) oraz piątym, „Łazienka” (2005). Podczas gdy jego prowadzenie zespołowe obsady i równoległa narracja zostały uznane za zdumiewające w filmie „On jest teraz w armii” (2002), jego ostatni film „Roztrzaskana dusza” (2005) zajął zasłużone miejsce w historii kina tureckiego jako pierwszy w historii thriller psychologiczny i został nagrodzony „Brązowym Gryfonem” w 2006 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Sankt Petersburgu. Altioklar sam napisał scenariusze do wszystkich swoich filmów krótkometrażowych i pełnometrażowych.