(Big Joe Turner)

Joseph Vernon „Big Joe” Turner Jr. (18 maja 1911 – 24 listopada 1985) był amerykańskim piosenkarzem z Kansas City w stanie Missouri. Według autora tekstów Doc Pomusa „rock and roll nigdy by nie powstał, gdyby nie on”. Największą sławę przyniósł mu rockandrollowy dorobek z lat 50., a w szczególności utwór „Shake, Rattle and Roll”, jednak jego kariera artystyczna trwała od lat 20. aż do lat 80.

W 1987 roku Turner został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame, gdzie określono go mianem „silnogłosowego ’Boss of the Blues’”.

Turner urodził się 18 maja 1911 roku w Kansas City w stanie Missouri w Stanach Zjednoczonych. Jego ojciec zginął w wypadku kolejowym, gdy Turner miał cztery lata. Śpiewał w kościele oraz na rogach ulic za pieniądze. Opuścił szkołę w wieku czternastu lat, aby pracować w nocnych klubach Kansas City – najpierw jako kucharz, a później jako śpiewający barman. Zyskał przydomek „The Singing Barman” i pracował w takich lokalach jak Kingfish Club oraz Sunset, gdzie wraz ze swoim partnerem, pianistą boogie-woogie Pete'em Johnsonem, został artystą rezydentem. Sunset był zarządzany przez Pineya Browna i posiadał udogodnienia oparte na zasadzie „oddzielni, lecz równi” dla białych klientów. Turner napisał na jego cześć utwór „Piney Brown Blues”, który śpiewał przez całą swoją karierę.

W tamtym czasie nocne kluby w Kansas City były często przedmiotem policyjnych nalotów; Turner wspominał: „Szef wysyłał swoich poręczyciele na komisariat, zanim my tam dotarliśmy. Wchodziliśmy, podpisywaliśmy nazwiska i od razu wychodziliśmy. Potem występowaliśmy w kabarecie do rana”.

Współpraca z Johnsonem okazała się owocna. W 1936 roku udali się razem do Nowego Jorku, gdzie wystąpili w jednym programie z Bennym Goodmanem, jednak jak relacjonował Turner: „Po występie z Goodmanem odbywaliśmy przesłuchania w kilku miejscach, ale Nowy Jork nie był jeszcze na nas gotowy, więc wróciliśmy do K.C.”. Ostatecznie w 1938 roku zauważył ich scout talentów John Hammond, który zaprosił ich z powrotem do Nowego Jorku na jeden z koncertów z serii „From Spirituals to Swing” w Carnegie Hall, które miały kluczowe znaczenie dla przybliżenia jazzu i bluesa szerszej amerykańskiej publiczności.

W dużej mierze dzięki występowi w Carnegie Hall, Turner i Johnson odnieśli wielki sukces z piosenką „Roll 'Em Pete”. Utwór ten był w zasadzie zbiorem tradycyjnych tekstów bluesowych. Turner nagrywał tę piosenkę wielokrotnie, z różnymi muzykami, w kolejnych latach.

W 1939 roku, wraz z pianistami boogie-woogie Albertem Ammonsem i Meade'em Lux Lewisem, Turner i Johnson rozpoczęli rezydencję w Café Society, nocnym klubie w Nowym Jorku, gdzie występowali w tym samym programie co Billie Holiday i zespół Frankiego Newtona. Poza „Roll 'Em Pete”, najbardziej znane nagrania Turnera z tego okresu to prawdopodobnie „Cherry Red”, „I Want a Little Girl” oraz „Wee Baby Blues”. „Cherry Red” zostało nagrane w 1939 roku dla wytwórni Vocalion, z Hot Lips Page na trąbce i przy udziale pełnego zespołu. W kolejnym roku Turner podpisał kontrakt z Deccą i nagrał „Piney Brown Blues” z Johnsonem przy pianinie. ...