(Gerardo de Leon)

Gerardo de León (12 września 1913 – 25 lipca 1981) był filipińskim aktorem, który został reżyserem filmowym; swój debiut aktorski zaliczył w filmie „Ang Dangal” z 1934 roku.

De León, urodzony jako Gerardo Ilagan, należał do klanu Ilagan związanego z filipińską kinematografią, w skład którego wchodzili Robert Arevalo, Liberty Ilagan i Ronaldo Valdez, a także kompozytor muzyki filmowej Tito Arévalo. Z wykształcenia de León był lekarzem, jednak ostatecznie zwyciężyła w nim miłość do kina. Zanim został reżyserem, wystąpił w ośmiu kolejnych filmach jako aktor. Debiut reżyserski zaliczył w 1939 roku filmem „Bahay-Kubo”, w którym wystąpiła Fely Vallejo (z którą później się ożenił). Jednym z jego niedokończonych projektów był film „Juan de la Cruz” z 1972 roku z udziałem zmarłego Fernando Poe Jr.

Nazywany „Manong”, de León posiada unikalne wyróżnienie jako najczęściej nagradzany reżyser w historii FAMAS Awards (przyznawanych przez Filipińską Akademię Sztuk Filmowych), będących odpowiednikiem filipińskich Oscarów. W latach 1952–1971 otrzymał siedem nagród FAMAS, z czego trzy zdobył w trzech kolejnych latach.

Wszystkie filmy, za które otrzymał nagrodę dla najlepszego reżysera, zdobyły również tytuł najlepszego filmu na FAMAS: „Sawa sa Lumang Simboryo” (1952), „Hanggang sa Dulo ng Daigdig” (1958), „Huwag Mo Akong Limutin” (1960), „Noli Me Tangere” (1961, adaptacja powieści „Noli Me Tangere”), „El Filibusterismo” (1962), „Daigdig ng mga Api” (1965) oraz „Lilet” (1971).