(Tiit Lilleorg)

(Tiit Lilleorg) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Secret Society of Souptown» (2015), «Supilinna salaselts» (2015), «Dawn of War» (2020), «U progu wojny» (2020),

Tiit Lilleorg (25 listopada 1941 – 15 stycznia 2021) był estońskim aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnym oraz współzałożycielem i dyrektorem Szkoły Tańca Ida.

Tiit Lilleorg urodził się w Tartu, w Estonii. Jego ojcem był dziennikarz Toivo Lilleorg, a matką sopranistka i muzyczka Helga Lilleorg (z domu Hansson). Lilleorg dorastał w teatrze, ponieważ jego matka występowała jako śpiewaczka chóralna, solistka, koncertmistrzyni i nauczycielka w teatrze Vanemuine w Tartu. Studiował aktorstwo w Konserwatorium Państwowym w Tallinie (obecnie Estońska Akademia Muzyki i Teatru) od 1961 do 1963 roku oraz w Konserwatorium w Leningradzie od 1966 do 1968 roku.

W latach 1967–1976 pracował jako aktor i kierownik produkcji w teatrze Vanemuine w Tartu, a od 1976 do 1980 roku był administratorem tego teatru. Od 1980 do 1992 roku, a następnie ponownie w 1994 roku, powrócił na scenę jako aktor w Vanemuine.

Poza sceną, Tiit Lilleorg występował jako aktor w wielu rolach telewizyjnych i filmowych. W 1983 roku zagrał główną rolę Simona Wilfa w komedii filmowej „Püha Susanna ehk meistrite kool” (Święta Zuzanna, czyli szkoła mistrzów) wyprodukowanej przez Eesti Televisioon (ETV), według scenariusza Enna Vetemaa i w reżyserii Ago-Endrika Kerge, u boku Ity Ever i Urmasa Kibuspuu. Następnie wystąpił w roli Aleksandra Sõõritsy w dramacie telewizyjnym „Võtmeküsimus” (Kwestia kluczowa) w reżyserii Ago-Endrika Kerge w 1986 roku. Inne znaczące role to rola Sassa w pełnometrażowym filmie „Libahundi needus” (Klątwa wilkołaka) z 2005 roku w reżyserii Rainera Sarneta oraz rola profesora Kantemira w komedii „Buratino” z 2007 roku w reżyserii Rasmusa Merivoo, opartej na książce z 1936 roku „Złoty kluczyk, czyli przygody Buratino” autorstwa rosyjskiego pisarza Aleksieja Nikołajewicza Tołstoja, która z kolei była inspirowana powieścią „Przygody Pinokia” z 1883 roku autorstwa włoskiego pisarza Carla Collodiego.

Wystąpił również w wielu innych estońskich filmach i serialach telewizyjnych, takich jak „IT-planeet” i „Kättemaksukontor”. W 2015 roku pojawił się w filmie akcji i przygodowym „Supilinna Salaselts” (Tajemne stowarzyszenie Supilinn) w reżyserii Margusa Paju. W 2017 roku zagrał w dramacie „Keti lõpp” (Koniec łańcucha) w reżyserii Priita Pääsukego. W 2020 roku wystąpił w filmie szpiegowskim „O2” z czasów II wojny światowej w reżyserii Margusa Paju.

Ostatnim filmowym występem Lilleorga była niewielka rola w anglojęzycznym miniserialu Netflixa „Gambit królowej” w 2020 roku.

Najważniejsze dzieła (Tiit Lilleorg)

Cała filmografia (Tiit Lilleorg)