(Erik Larson)

Erik Larson (ur. 3 stycznia 1954 r.) jest amerykańskim dziennikarzem i autorem książek, głównie z gatunku literatury faktu o tematyce historycznej. Wśród jego dzieł znajdują się: „Isaac's Storm” (1999), „Diabeł w Białym Mieście” (2003), „W ogrodzie bestii” (2011) oraz „Dead Wake” (2015). Książka „Diabeł w Białym Mieście” zdobyła między innymi nagrodę Edgar Award 2004 w kategorii najlepszej książki faktu o zbrodniach.

Larson urodził się w Brooklynie, a dorastał w Freeport na Long Island w stanie Nowy Jork. Studiował historię Rosji na Uniwersytecie Pensylwanii, który ukończył w 1976 roku z wyróżnieniem summa cum laude. Po roku przerwy studiował w Columbia University Graduate School of Journalism, kończąc studia w 1978 roku. Inspiracją do podjęcia pracy w dziennikarstwie był dla niego film „Wszystko o prezydencie”.

Pierwszą pracą gazetową Larsona była współpraca z „Bucks County Courier Times” w Levittown w Pensylwanii, gdzie pisał o morderstwach, czarownicach, truciznach środowiskowych i innych „równie przyjemnych” rzeczach. Później został publicystą w „The Wall Street Journal” i „Time”. Jego artykuły ukazywały się w „The New Yorker”, „The Atlantic Monthly” oraz w publikacjach wydawnictwa Harper's.

Larson napisał kilka książek, głównie z zakresu literatury faktu o charakterze historycznym. W wywiadzie dla „Knoxville Mercury” z 2016 roku Larson stwierdził, że sam przeprowadza wszystkie badania, pytając: „dlaczego miałbym pozwolić komuś innemu czerpać z tego taką przyjemność?”. Do swoich literackich inspiracji zaliczył Davida McCullougha, Barbarę Tuchman, Davida Halberstama i Waltera Lorda.

W wydanej w 2006 roku książce „Thunderstruck” Larson przeplata historię Hawleya Harveya Crippena z opowieścią o Guglielmo Marconim i wynalezieniu radia.

28 września 2021 roku Larson wydał swoją pierwszą powieść w formie audiobooka zatytułowaną „No One Goes Alone”.

Larson wykładał pisanie literatury faktu na San Francisco State University, w ramach seminariów pisarskich Johns Hopkins oraz na University of Oregon, a także występował przed publicznością w całych Stanach Zjednoczonych.

Larson mieszkał w Filadelfii, Bristolu w Pensylwanii, San Francisco i Baltimore. On i jego żona, dr Christine Gleason, mają trzy córki. Obecnie mieszkają w Nowym Jorku, posiadając również dom w Seattle w stanie Waszyngton.

Powyższy opis pochodzi z artykułu w Wikipedii „Erik Larson (author)”, na licencji CC-BY-SA; pełna lista autorów dostępna jest w Wikipedii.