(Frank Cook) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Monterey Pop» (1968), «Monterey Pop» (1968),
Frank Lenord Clayman Cook (6 stycznia 1942 – 9 lipca 2021) był amerykańskim perkusistą i członkiem bluesowych zespołów Canned Heat, Pacific Gas & Electric oraz Bluesberry Jam. Przez pewien czas był także menedżerem Pacific Gas & Electric.
Mając wykształcenie jazzowe, Frank Cook był doświadczonym muzykiem, który grał z jazzmanami Charlie Hadenem, Chet Bakerem i Elmo Hope. Współpracował również z artystami soulowymi, takimi jak Shirley Ellis i Dobie Gray. Do Canned Heat dołączył, zastępując perkusistę Rona Holmesa, i stał się ich stałym perkusistą. Pozostał w zespole aż do zastąpienia go przez Fito de la Parrę. Z powodu wakatu w Bluesberry Jam, Cook został ich nowym perkusistą.
Później został członkiem Pacific Gas & Electric. Jednak bardziej interesowała go rola menedżera niż perkusisty. Przez pewien czas faktycznie zarządzał zespołem. Wypadek samochodowy zakończył jego karierę perkusisty w Pacific Gas & Electric i zastąpił go Ron Woods. W czasie, gdy Pacific Gas & Electric brał udział w filmie Lawrence’a Schillera „Lexington Experience” w 1970 roku, Cook wciąż był ich menedżerem. Przepisał cały film, aby w razie problemów prawnych udowodnić, że działania zespołu związane z używaniem nielegalnych substancji były jedynie kwestią tekstu piosenek.
W późniejszych latach Cook został psychoanalitykiem w Kalifornii, studiując w Southern California Psychoanalytic Institute i Institute for Contemporary Psychoanalysis w Los Angeles. Pełnił funkcję prezesa Southern California Psychoanalytic Society.
Zmarł w swoim domu w Marina del Rey w Kalifornii 9 lipca 2021 roku.