(Jenny Karezi)

(Jenny Karezi) - znana z pracy przy takich projektach: «Jenny Jenny» (1966), «Τζένη Τζένη» (1966), «The Auntie from Chicago» (1957), «Η Θεία Απ' Το Σικάγο» (1957), «Manto Mavrogenous» (1971),

Tzeni Karezi (gr. Τζένη Καρέζη; 12 stycznia 1932 – 26 lipca 1992), znana również jako Jenny Karezi, była grecką aktorką filmową i teatralną. Evgenia Karpouzi urodziła się w Atenach, w Grecji, jako córka matematyka i nauczycielki szkoły średniej. W 1951 roku została przyjęta do Greckiego Teatru Narodowego, gdzie studiowała w Szkole Dramatycznej. Dramaturg Angelos Terzakis i reżyser Dimitris Rontiris byli wśród jej nauczycieli. Po ukończeniu studiów, w 1954 roku, od razu otrzymała główne role w teatrze, grając u boku aktorów takich jak Alexis Minotis i Katina Paxinou. Jej debiut sceniczny miał miejsce w teatrze Mariki Kotopouli w francuskiej komedii La belle Heléne, z Meliną Merkouri i Vasilisem Diamantopoulosem. W 1955 roku Karezi zadebiutowała w filmie w komedii Alekos Sakellariosa, Laterna, ftoheia kai filotimo, która odniosła ogromny sukces, podobnie jak jej sequel, Laterna, ftoheia kai garyfallo w 1957 roku. Do ścieżki dźwiękowej filmu To nisi ton genneon z 1959 roku nagrała piosenkę przyszłego zdobywcy Oscara, Manosa Hadjidakisa, "Min ton rotas ton ourano" ("Nie pytaj nieba"). Jej kariera rozkwitła w latach 60., kiedy w 1961 roku założyła własną trupę teatralną i zagrała w niektórych z najbardziej klasycznych filmów greckiego kina, takich jak Lola (1964), Mia trelli ... trelli oikogeneia (1965), Tzeni-Tzeni (1966) i Kontserto gia polyvola (1967). Jej największym sukcesem filmowym były Ta kokkina fanaria (Czerwone Latarnie; 1963), nominowane do Oscara w kategorii Najlepszego Filmu Zagranicznego. Jej ostatni występ filmowy miał miejsce w Lysistracie Arystofanesa (1972). Przez następną dekadę kontynuowała produkcję i występowanie w takich klasycznych sztukach teatralnych jak Kto się boi Virginii Woolf?, Medea i Elektra. Po raz ostatni pojawiła się na scenie w 1990 roku w sztuce Louli Anagnostaki, Diamonds and the blues; cierpiąc na terminalnego raka piersi, odczuwała silny ból i musiała opuścić spektakl.

Najważniejsze dzieła (Jenny Karezi)

Cała filmografia (Jenny Karezi)