(Iñaki Ochoa de Olza) - znany z pracy przy tego typu projektach: «Annapurna: Dreams and Nightmares» (2026), «Annapurna: Dreams and Nightmares» (2026),
Iñaki Ochoa de Olza (29 maja 1967 r. w Pampilonie, Nawarra – 23 maja 2008 r. na Annapurnie, Nepal) był hiszpańskim alpinistą i wspinaczem.
W trakcie swojej kariery Ochoa de Olza wziął udział w ponad trzydziestu różnych wyprawach w Himalajach, a jako przewodnik uczestniczył w ponad 200 ekspedycjach. Do jego osiągnięć należało zdobycie 12 z 14 najwyższych szczytów świata (powtarzając jeden z nich, Cho Oyu) bez użycia dodatkowego tlenu. Ochoa publicznie oświadczył, że nie wierzy w stosowanie tlenu podczas wspinaczki, twierdząc, że „jeśli używasz tlenu, nie jesteś alpinistą; przypominasz raczej astronautę lub nurka”. Zmarł z powodu obrzęku płuc w maju 2008 roku podczas próby zdobycia Annapurny (która byłaby jego trzynastym ośmiotysięcznikiem).
Odszedł 23 maja 2008 roku podczas wejścia na Annapurnę, po przebyciu udaru niedokrwiennego i prawdopodobnie obrzęku płuc, co doprowadziło do utraty przytomności i ostatecznie śmierci na wysokości 7400 metrów. Rumuński wspinacz Horia Colibasanu opiekował się nim przez trzy dni, aż do południa w czwartek 22 maja, kiedy przejął go szwajcarski wspinacz Ueli Steck. Colibasanu nie pozwolił Steckowi pomóc w zejściu, jeśli oznaczałoby to pozostawienie Iñakiego samego. W chwili śmierci Iñakiego Denis Urubko znajdował się zaledwie kilka godzin drogi od niego, niosąc leki i butle z tlenem. Jedenastu innych wspinaczy znajdowało się poniżej, przygotowując linie na górze w próbie sprowadzenia Iñakiego w dół. Iñaki Ochoa de Olza pragnął odwdzięczyć się najuboższym, osieroconym i potrzebującym dzieciom w krajach, w których znajdują się szczyty ośmiotysięczne, dzieląc się tym, co sam otrzymał. W tym celu starał się zebrać fundusze na budowę sierocińca w Katmandu, szpitala dziecięcego w Pakistanie oraz szkoły w Dharamsali (siedziby tybetańskiego rządu na uchodźstwie). Cel pomagania najbardziej potrzebującym dzieciom jest obecnie kontynuowany przez jego rodzinę za pośrednictwem Fundacji Iñaki Ochoa de Olza - SOS Himalaya.
W uznaniu jego kariery sportowej został odznaczony Złotym Medalem Zasług Sportowych Nawarry.