Klod Żiro (Claude Giraud)

Claude Giraud (ur. 5 lutego 1936 w Chamalières, zm. 3 listopada 2020) był francuskim aktorem.

Claude Giraud uczył się pod kierunkiem Tanii Balachovej w Théâtre du Vieux-Colombier, a następnie u Berthe Bovy i Jeana Meyera w École de la rue Blanche (École nationale supérieure des arts et techniques du théâtre, ENSATT). W listopadzie 1957 roku został przyjęty na CNSAD (Conservatoire national supérieur d'art dramatique), gdzie studiował pod okiem Jeana Debucourta i Fernanda Ledoux. Po ukończeniu studiów został pierwszym studentem płci męskiej, który zwyciężył we wszystkich trzech kategoriach konkursu końcowego (komedia klasyczna, komedia nowoczesna oraz tragedia). W 1962 roku został pierwszym laureatem nowo ustanowionej nagrody Prix Gérard Philipe. W tym samym roku zaangażowano go do Comédie Française jako *pensionnaire*. Oprócz debiutanckiej roli Valère’a w „Skąpcu” Moliera, grał Arsace’a w „Berenice” Corneille’a oraz narratora w adaptacji scenicznej opowiadania André Gide’a „Powrót syna marnotrawnego”. Rozczarowany tym, że obsadzano go jedynie w małych rolach, po kilku miesiącach opuścił Comédie Française, aby rozpocząć karierę filmową. W 1962 roku zagrał główną rolę kapitana Langloisa w ekranizacji powieści Jeana Giono „Król bez rozrywek” w reżyserii François Leterriera. Wcielił się również w postać Edypa w filmowej adaptacji „Maszyny piekielnej” Jeana Cocteau. W październiku i listopadzie 1963 roku dołączył do Compagnie Marie Bell podczas tournée po Stanach Zjednoczonych, występując w Nowym Jorku, Bostonie, Waszyngtonie i Princeton. Za kreacje Hippolita w „Fedrze” oraz Tytusa w „Berenice” w The Brooks Atkinson Theatre na Broadwayu otrzymał nagrodę Theater World Award. Zagrał rolę żołnierza Georges'a w filmie Rogera Vadima „Krąg miłości”, będącym adaptacją skandalizującej sztuki Arthura Schnitzlera „Rondo”. W latach 1964–1966 Claude Giraud wcielił się w postać Philippe’a de Plessis-Bellières u boku Michèle Mercier w trzech filmach z serii o Angelice: „Angelika, markiza aniołów”, „Wspaniała Angelika” oraz „Angelika i król”. W 1972 roku powrócił do Comédie Française, a w 1976 roku został jego 460. *sociétaire*. Ponownie odszedł z teatru w 1982 roku, aby dołączyć do nowo powstałego Théâtre Hébertot prowadzonego przez Jeana-Laurenta Cocheta.

Sławę przyniósł mu serial telewizyjny, w którym grał Morgana/Jacques’a de Saint-Hermine w przygodowej serii „Towarzysze Jehu” w reżyserii Michela Dracha, zaadaptowanej z powieści Aleksandra Dumasa. W 1967 roku Bernard Toublanc-Michel zaangażował go do roli d'Aulnaya w „Adolphe ou l'âge tendre”. Kolejnym wielkim sukcesem był serial „Przeklęci królowie”, w którym zagrał sir Rogera Mortimera. W 1973 roku w filmie „Szalone przygody rabina Jacoba” z Louis de Funès zagrał fikcyjnego arabskiego przywódcę rewolucyjnego, Mohameda Larbi Slimane'a, który podszywa się pod rabina Zeiligmana. W telewizyjnym filmie „Mamie Rose” (1976) wcielił się w postać Régisa, męża bohaterki granej przez Claude Jade, którego małżeństwo zostaje uratowane dzięki pomocy niani-babci w wykonaniu Gisèle Casadesus.

Wśród innych seriali telewizyjnych znajduje się „Mathias Sandorf” (1979), oparty na powieści Jules'a Verne'a, w którym Giraud zagrał skorumpowanego bankiera Silasa Toronthala.

W 1963 roku poślubił Catherine Marquand (1943–2012), koleżankę ze studiów aktorskich w Konserwatorium. Mieli syna Louisa (ur. 1963) oraz córkę Marianne (ur. 1966), która również jest aktorką i jest żoną francuskiego aktora i reżysera Jeana Martineza. ...