Francua Szale (François Chalais)

François Chalais (15 grudnia 1919 – 1 maja 1996) był wybitnym francuskim reporterem, dziennikarzem, pisarzem i historykiem kina. Jego imieniem nazwano Nagrodę François Chalais przyznawaną podczas corocznego Festiwalu Filmowego w Cannes.

Urodzony w Strasburgu w 1919 roku, Chalais nazywał się właściwie François-Charles Bauer. Karierę dziennikarską rozpoczął podczas niemieckiej okupacji Francji w czasie II wojny światowej, pisząc dla kilku kolaboracyjnych publikacji. Mimo to po wyzwoleniu został odznaczony Medalem Oporu (Médaille de la Résistance) i kontynuował długą i prestiżową karierę, pracując przede wszystkim w „France Soir” w latach 1976–1986 oraz w „Le Figaro” od 1980 do 1987 roku. Chalais był stałym gościem francuskiej telewizji podczas festiwalu w Cannes, gdzie przeprowadzał wywiady z osobistościami i gwiazdami kina, często w towarzystwie swojej pierwszej żony i współprowadzącej, France Roche.

W 1949 roku stoczył i przegrał pojedynek na szpady z reżyserem Willym Rozierem, sprowokowany uwagami, jakie Chalais wypowiedział na temat aktorki Marie Dea. W jednym ze swoich reportaży dla francuskiego programu telewizyjnego „Panorama”, zatytułowanym „Spécial Vietnam: le nord vu par François Chalais” (Specjalny reportaż z Wietnamu: Północ oczami François Chalais), Chalais przeprowadził wywiad z Johnem McCainem, amerykańskim pilotem przebywającym w północnowietnamskim szpitalu więziennym. Reportaż ten oferował rzadki wgląd w życie codzienne w Północnym Wietnamie podczas wojny i zawierał wywiad z premierem Północnego Wietnamu, Pham Van Dongiem.

Chalais był autorem licznych książek, w tym 18 powieści i 3 wspomnień.

Po słynnej emisji reportażu o Północnym Wietnamie z 1968 roku, Chalais ożenił się ze swoją drugą żoną, Mei-Chen (z domu Nguyen Thi Hoa). W 1969 roku był członkiem jury 19. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Berlinie.

Chalais zmarł na białaczkę w Paryżu w 1996 roku.

Źródło: Artykuł „François Chalais” z angielskiej Wikipedii, na licencji CC-BY-SA 3.0.