(Rodney Gilfry)

Rodney Gilfry jest czołowym amerykańskim barytonem operowym. Po rozpoczęciu kariery w Operze we Frankfurcie w 1987 roku, Gilfry szybko zdobył sławę dzięki stylowemu śpiewowi i grze aktorskiej. Jako uznany specjalista od twórczości Mozarta, wystąpił w chwalonych rolach Don Giovanniego, hrabiego Almavivy, Guglielmo i Papagena; znany jest również z ról z kanonu repertuaru barytonowego (Pelléas, Valentin, Orestes, Belcore, Billy Budd).

Rod Gilfry urodził się 11 marca 1959 roku w Covina w Kalifornii i dorastał w West Covina oraz Claremont. Uzyskał stopień licencjata w zakresie edukacji muzycznej na Cal State Fullerton oraz stopień magistra w zakresie śpiewu w Thornton School of Music na Uniwersytecie Południowej Kalifornii. Studiował w Music Academy of the West pod kierunkiem Martiala Singhera, u którego uczył się również prywatnie przez sześć lat. W 1999 roku, chcąc dalej doskonalić swoją technikę, studiował na Manhattanie u Armena Boyajiana, nauczyciela Samuela Rameya i Geralda Finleya.

Gilfry zadebiutował w operze w 1986 roku w roli comprimario w „Otellu” w Los Angeles Opera. Po siedmiu latach jako główny baryton w Operze we Frankfurcie i Operze w Zurychu powrócił do USA, gdzie tworzył role w najważniejszych teatrach, takich jak Metropolitan Opera, Lyric Opera of Chicago, Dallas Opera, San Diego Opera i Los Angeles Opera.

25 listopada 1996 roku Gilfry zadebiutował w Metropolitan Opera jako Demetriusz w premierze „Snu nocy letniej” Brittena, rolę tę zaśpiewał w tamtym sezonie osiem razy. Powrócił w sezonie 2000–2001, występując sześć razy jako Marcello w „Cyganerii” Pucciniego oraz sześć razy jako Guglielmo w „Così fan tutte” Mozarta.

Z czasem Gilfry wyspecjalizował się w muzyce współczesnej, wprowadzając role w wielu nowych operach. Jest prawdopodobnie najbardziej znany z kreacji Stanleya Kowalskiego w operze „Pożądzenie” André Previna w San Francisco Opera, która miała premierę w 1998 roku. W 2002 roku stworzył również rolę Nathana w „Wybiorze Zofii” w Royal Opera House Covent Garden, rolę tę powtórzył w Washington National Opera we wrześniu 2006 roku. W 2003 roku w Los Angeles Opera stworzył rolę cara Mikołaja w operze „Nicholas and Alexandra” Drattella. W sezonie 2005–2006 wcielił się w postać właściciela plantacji, Edwarda Gainesa, w operze „Margaret Garner” w Opera Philadelphia, Cincinnati Opera i Michigan Opera Theatre. W sierpniu 2006 roku wystąpił jako Prospero w „Burzy” Thomasa Adesa w Santa Fe Opera – była to jedna z niewielu ról w nowej operze, której nie stworzył jako pierwszy. W listopadzie 2006 roku stworzył rolę Jacka Londona w operze „Every Man Jack” Libby Larsen dla Sonoma City Opera. W 2008 roku zaśpiewał główną rolę Falke podczas japońskiej trasy „Zemsty nietoperza” oraz rolę tytułową w holendersko-brytyjskiej produkcji opery „Święty Franciszek z Asyżu” Oliviera Messiaena. W Operze w Zurychu wystąpił w roli kompozytora w „komedii domowej” „Intermezzo” Richarda Straussa w reżyserii Jens-Daniela Herzoga, pod batutą Petera Schneidera, z Christiane Kohl w roli Christine. W lutym 2020 roku stworzył rolę ojca Eurydyki w światowej premierze opery „Eurydice” autorstwa Matthew Aucoin z librettem Sarah Ruhl w Los Angeles Opera. ...

Źródło: Artykuł „Rod Gilfry” z angielskiej Wikipedii, licencjonowany na zasadach CC-BY-SA 3.0.