(Henri Alleg) - znany z pracy przy tego typu projektach:
Harry Salem, znany jako Henri Alleg, urodzony 20 lipca 1921 roku w Londynie i zmarły 17 lipca 2013 roku w 19. dzielnicy Paryża, był francuskim dziennikarzem, członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej (PCF) i byłym dyrektorem „Alger Républicain”. Jest przede wszystkim autorem książki „La Question” (Pytanie), w której potępił stosowanie tortur podczas wojny w Algierii.
Urodzony w Londynie w rosyjsko-polskiej rodzinie żydowskiej, Henri Alleg nigdy w pełni nie utożsamiał się ze swoją żydowską tożsamością ze względu na przekonanie, że Izrael jest narzędziem rasistowskiego kolonializmu. Część dzieciństwa spędził w Paryżu, gdzie w czasie wojny domowej w Hiszpanii zetknął się z coraz bardziej upolitycznionym środowiskiem szkolnym, w którym przebywali uchodźcy z Włoch sprzeciwiający się przybyciu Mussoliniego do Francji oraz Żydzi z Niemiec.
W 1939 roku Alleg wyjechał do Algierii, a w wieku 18 lat nawiązał bliskie kontakty z Algierską Partią Komunistyczną. W 1946 roku poślubił Gilberte Serfaty, która podobnie jak on stała się gorliwą komunistyczną aktywistką. W 1951 roku został redaktorem dziennika „Alger Républicain”. W 1955 roku, po zakazie wydawania gazety, przeszedł do konspiracji. Boualem Khalfa, pierwszy muzułmanin na czele dużego dziennika, odszedł z redakcji rok wcześniej, by dołączyć do prasy Algierskiej Partii Komunistycznej.
Henri Alleg kontynuował jednak przesyłanie artykułów do Francji, z których niektóre publikowało „L'Humanité”. Został aresztowany 12 czerwca 1957 roku przez spadochroniarzy z 10. DP5 w domu swojego przyjaciela Maurice'a Audina, młodego asystenta matematyki i współtowarzysza z Algierskiej Partii Komunistycznej, który został aresztowany dzień wcześniej i zamordowany torturami. Przez miesiąc był przetrzymywany w El-Biar, gdzie poddano go wielokrotnym torturom. Według relacji stawił czoła oprawcom, głównie porucznikom André Charbonnierowi i Philippe'owi Erulinowi pod dowództwem kapitana Marcela Devisa, deklarując: „Czekam na was: nie boję się was”. Następnie został przewieziony do obozu Lodi (prowincja Médéa), a potem do Barberousse – surowego więzienia cywilnego w Algierze. Po ekstradycji do Francji osadzono go w więzieniu w Rennes. Wykorzystując pobyt w szpitalu, zdołał uciec. Dzięki pomocy komunistycznych aktywistów, a w szczególności Alfredowi Locussolowi, dotarł do Czechosłowacji.
Powrócił do Francji po podpisaniu porozumień z Evian, a następnie do Algierii, gdzie uczestniczył w reaktywacji gazety „Alger Républicain”. Po zamachu stanu Houariego Boumédiène'a stał się w Algierii „persona non grata” i w 1965 roku powrócił do Francji. W latach 1966–1980 ponownie pisał dla dziennika „L'Humanité”, w którym został sekretarzem generalnym. Osiedlił się w Palaiseau, gdzie pozostał do końca życia. W 2005 roku współpodpisał list do Prezydenta Republiki, w którym wezwał rząd Francji do uznania faktu porzucenia harkiów w 1962 roku.
Henri Alleg zmarł 17 lipca 2013 roku. Podczas jego pogrzebu na cmentarzu Père Lachaise 29 lipca 2013 roku, w obecności przedstawicieli rządów Francji i Algierii, prezydent Algierii przypomniał w przesłaniu odczytanym w jego imieniu, że książka „La Question” jest „jednym z najważniejszych tekstów, które dzięki swojemu uniwersalnemu oddziaływaniu i budzeniu świadomości na całym świecie, bezsprzecznie przyczyniły się do służenia szczytnej sprawie praw człowieka w ogóle”. Henri Alleg spoczywa na cmentarzu w Palaiseau.